Pięciornik krzewiasty 'Katherine Dykes' Dasiphora fruticosa 'Katherine Dykes'

Opis szczegółowy produktu

Mochna krzewiąca 'Katherine Dykes' - należy do sprawdzonych żółtokwiatowych odmian mochny krzewiącej z rodziny różowatych (Rosaceae). Powstała w Wielkiej Brytanii jako naturalna siewka znaleziona w ogrodzie botanika Williama Rickata Dykese i została nazwana na cześć jego żony, Katherine. Do praktyki ogrodniczej weszła już w latach 40. XX wieku i do dziś pozostaje jedną z najniezawodniejszych żółto kwitnących odmian. Tworzy gęsty, wzniesiony do łukowato zwisającego krzew, osiągający zazwyczaj 80–120 cm wysokości i 100–150 cm szerokości. Drobne, pierzaste liście są średniozielone do szarozielonych, delikatnie owłosione i tworzą gęste ulistnienie przez cały sezon wegetacyjny. Od końca maja lub czerwca aż do października na końcach pędów pojawiają się pojedyncze kwiaty o średnicy około 2 cm w delikatnym cytrynowo-żółtym odcieniu. Kwiaty stanowią cenne źródło nektaru i pyłku dla pszczół, trzmieli oraz innych owadów zapylających. Odmiana ta doskonale sprawdza się w mieszanych rabatach, skalniakach, nasadzeniach żwirowych, zieleni miejskiej, a także jako niski, nieformalny żywopłot. Bardzo dobrze komponuje się z lawendą, szałwią, rozchodnikiem, kocimiętą, trawami ozdobnymi lub niskimi iglakami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie kwitnie najobficiej, choć zniesie też lekki półcień. Preferuje przepuszczalną, średniożyzną glebę ogrodową, od piaszczystej po gliniastą, o odczynie pH w granicach 6–8; w ciężkich i podmokłych glebach wiosną po zimie może dochodzić do uszkodzeń korzeni, dlatego zaleca się dobry drenaż. Po posadzeniu w okresie od marca do października młode rośliny wymagają regularnego podlewania, z czasem dobrze znoszą letnie przesuszenia i nie potrzebują intensywnego nawadniania. Wiosną wystarczy cienka warstwa kompostu lub umiarkowana dawka nawozu do krzewów kwitnących, co wesprze tworzenie młodych pędów. Cięcie przeprowadza się wczesną wiosną, usuwając stare i przemarznięte gałęzie oraz lekko skracając krzew; raz na kilka lat można silniej odmłodzić część starszych pędów. W przypadku niskiego żywopłotu przyjmuje się rozstaw około 0,5–0,7 m, natomiast przy nasadzeniach płaszczowych pokrywających glebę ok. 3–4 krzewy na 1 m². Mrozoodporność do około −34°C umożliwia niezawodne przetrwanie zimy we wszystkich regionach; krzew zazwyczaj rzadko choruje i jest mało podatny na szkodniki, choć na zbyt wilgotnych stanowiskach mogą pojawić się mszyce lub mączniak.

Autor: Jana | Rewizja: 30.07.2026