Pięciornik krzewiasty 'Manchu' Potentilla fruticosa 'Manchu'

Opis szczegółowy produktu

Mochna krzewiasta 'Manchu' – niski, liściasty kultivar wywodzący się z grupy roślin rozpowszechnionych w Azji Północnej. Za autora selekcji uznaje się angielskiego kolekcjonera Ernesta Henry'ego Wilsona, który wprowadził ten kultivar do uprawy na początku XX wieku. Tworzy gęsty, szeroko rozłożony, a nawet płożący krzew, który osiąga wysokość około 0,3–0,5 m i szerokość 0,8–1,0 m. Drobne, delikatnie owłosione liście mają szarozielony lub srebrzysty odcień, co tworzy atrakcyjny kontrast dla pojedynczych, śnieżnobiałych kwiatów z żółtym środkiem. Kwiaty o średnicy około 3 cm pojawiają się od maja lub czerwca aż do września, a przy sprzyjającej pogodzie nawet do października. Kultivar ten jest ceniony przede wszystkim jako roślina okrywająca glebę do skalniaków, rabat żwirowych, obrzeży ścieżek, stoków lub zieleni miejskiej. Dzięki długiemu okresowi kwitnienia stanowi pożywienie dla zapylaczy i świetnie komponuje się z lawendą, szałwią, rozchodnikiem, niskimi tawułami, jałowcami oraz trawami ozdobnymi. Zachowuje wartość dekoracyjną przez cały sezon wegetacyjny dzięki kompaktowemu pokrowiowi i delikatnemu ulistnieniu.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, gdzie tworzy najwięcej kwiatów, ale toleruje również lekki półcień. Preferuje przepuszczalną, średnio żyzną glebę ogrodową, od piaszczystej po gliniastą, o odczynie w przybliżeniu pH 6–8. W ciężkiej i podmokłej glebie cierpi wiosną po zimie z powodu uszkodzenia korzeni, dlatego zaleca się dobre drenaż. Po posadzeniu w okresie od marca do października młode rośliny potrzebują regularniejszego podlewania, później dobrze znoszą letnie susze i nie wymagają intensywnego nawadniania. Wiosną wystarczy cienka warstwa kompostu lub umiarkowana dawka nawozu dla krzewów kwitnących, która wesprze tworzenie młodych pędów. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną, usuwając stare i przemarznięte gałęzie oraz lekko skracając krzew. Raz na kilka lat można silniej odmłodzić część starszych pędów. W przypadku niskiego żywopłotu stosuje się rozstaw około 0,5–0,7 m, przy obsadzeniu powierzchniowym około 3–4 krzewy na 1 m². Mrozoodporność do około −34°C umożliwia niezawodne przezimowanie we wszystkich rejonach. Krzew zazwyczaj mało cierpi z powodu chorób i szkodników, okazjonalnie mogą pojawić się mszyce lub mączniak prawdziwy na podmokłych stanowiskach.

Autor: Jana | Aktualizacja: 30.07.2026