Pięciornik kurze ziele - Potentilla erecta Potentilla erecta

Opis szczegółowy produktu

Pięciornik błotny - rodzimy gatunek czesko-słowackiej flory, rozpowszechniony od nizin po obszary górskie. Rośnie na łąkach, miedzach, wrzosowiskach, obrzeżach torfowisk, a także w widnych lasach, gdzie wilgotność przeplata się z okresami suchszymi. Jest to bylina wieloletnia z charakterystycznym, zgrubiałym kłączem, które po przecięciu jest czerwonobrązowe. Z kłącza wyrastają cienkie, proste lub wzniesione łodygi oraz trójlistkowe liście z ząbkowanymi listkami; przyziemna rozeta często zanika podczas kwitnienia. Kwiaty są drobne, jasnożółte i typowo czteropłatkowe, pojawiają się od czerwca do sierpnia, a na cieplejszych stanowiskach dłużej. Kępa osiąga około 10–30 cm wysokości. Dla zapylaczy dostarcza pyłku i nektaru, kwiaty odwiedzają pszczoły, drobne muchy i chrząszcze. Kłącze jest cenione za wysoką zawartość tanin i innych związków fenolowych, dlatego tradycyjnie stosuje się je w preparatach ziołowych, szczególnie ze względu na jego ściągający charakter. W ogrodzie sprawdza się w nasadzeniach naturalnych i ziołowych, w podszycie rzadziej rosnących krzewów oraz na obrzeżach trawników. Łączy się go z krwawnikiem, chabrami, przetacznikami, macierzankami i niskimi trawami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na otwartym stanowisku, gdzie liście szybko schną po deszczu. Odpowiada mu przepuszczalna, raczej uboga gleba z mineralnym składnikiem, typowo żwirowa mieszanka lub kamienisty zagon. Dobrze reaguje na dodatek wapnia i pH około 6,5–8,0, w czysto torfowych i długo podmokłych glebach może zimą gnić. Wskazane jest uprawianie na łagodnym stoku, w podwyższonej grządce lub w kamiennym korycie, gdzie lepiej kontroluje się drenaż. Nawadnianie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas długiej suszy, później roślina znosi suszę lepiej niż nadmierne nawodnienie. Nawożenie zazwyczaj ogranicza się do lekkiej wiosennej dawki, zbyt żyzna gleba sprzyja bardziej miękkiemu wzrostowi i skraca żywotność kępy. Po kwitnieniu można odcinać pędy kwiatowe dla czystszego wyglądu i dla wsparcia dalszego kwitnienia, rozetę liściową pozostawia się bez cięcia. W naszych warunkach, przy dobrym drenażu, jest mrozoodporna do około -28 °C, problemem jest raczej zimowa wilgoć niż niska temperatura. Sadzenie odbywa się od marca do października przy niezamarzniętej glebie, najlepiej wiosną lub wczesną jesienią. Rośliny sadzi się w odstępach około 25 cm, orientacyjnie 16–20 sztuk na m². Choroby i szkodniki pojawiają się tylko sporadycznie, ryzykiem jest głównie przerastanie chwastami w pierwszych sezonach, dlatego sprawdza się mineralny mulcz z drobnego żwiru.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02.2026