Pięciornik nepalski 'Ron McBeath' Potentilla nepalensis 'Ron McBeath'

Opis szczegółowy produktu

Pięciornik nepalski 'Ron McBeath' - trwała bylina pochodząca z himalajskich rejonów Nepalu, gdzie rośnie na nasłonecznionych górskich zboczach, suchych łąkach i kamienistych piargach. W takich siedliskach korzenie opierają się o mineralne podłoże, woda po deszczu szybko odpływa, a powietrze swobodnie krąży wokół roślin. Odmiana 'Ron McBeath' to ogrodowa selekcja nazwana na cześć szkockiego botanika Rona McBeatha, kojarzonego z introdukcją himalajskich bylin. Roślina tworzy kępiasty, szeroko rozłożysty pokrój, w liściach osiąga około 30–40 cm wysokości, w czasie kwitnienia zwykle 40–50 cm, a z czasem rozrasta się na około 50–60 cm. Liście są dłoniasto podzielone, delikatnie owłosione, średnio- do ciemnozielonych, jesienią częściowo zamierają, a w łagodne zimy część ulistnienia może przetrwać. Od czerwca do września ponad liśćmi wyrastają smukłe pędy z miseczkowatymi kwiatami o średnicy około 2 cm, intensywnie różowymi do purpurowych z ciemniejszym oczkiem. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku pszczołom, trzmielom i motylom, dzięki czemu nawet suche rabaty nabierają życia. W kompozycjach sprawdza się wśród bylin o stepowym charakterze, na przykład z szałwiami, kocimiętką, lawendą, krwawnikami i delikatnymi trawami ozdobnymi, a w żwirze podkreśla rysunek kamienia i barwę ściółki.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu i na otwartym stanowisku, gdzie liście po deszczu szybko obsychają. Odpowiada mu gleba przepuszczalna, raczej uboga, z frakcją mineralną, typowo mieszanka żwirowa lub rabata kamienista. Dobrze reaguje na domieszkę wapienia i pH około 6,5–8,0, w glebach czysto torfowych i długotrwale podmokłych może zimą gnić. Zaleca się uprawę na łagodnym zboczu, na podwyższonej rabacie lub w kamiennym korycie, gdzie łatwiej kontrolować drenaż. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas długiej suszy, później roślina znosi suszę lepiej niż nadmiar wilgoci. Nawożenie ogranicza się zwykle do lekkiej dawki wiosną, zbyt żyzna gleba sprzyja miękkiemu wzrostowi i skraca żywotność kępy. Po przekwitnięciu można przycinać pędy kwiatowe dla schludniejszego wyglądu i pobudzenia ponownego kwitnienia, rozetę liściową pozostawia się bez cięcia. W naszych warunkach klimatycznych przy dobrym drenażu jest mrozoodporny do około -28 °C, problemem bywa raczej zimowa wilgoć niż niska temperatura. Sadzi się od marca do października, gdy gleba nie jest zamarznięta, najlepiej wiosną lub na początku jesieni. Rośliny sadzi się co około 25 cm, orientacyjnie 16–20 szt. na m². Choroby i szkodniki pojawiają się sporadycznie, ryzykiem jest głównie zarastanie chwastami w pierwszych sezonach, dlatego sprawdza się ściółka mineralna z drobnego żwiru.

Autor: Nikol | Rewizja: 8.1. 2026