Pięciornik trójzębny 'Nuuk' Potentilla tridentata 'Nuuk'

Opis szczegółowy produktu

Pięciornik trójzębny 'Nuuk'  - w botanice często podawany jako Sibbaldiopsis tridentata 'Nuuk', pochodzi od gatunku występującego w chłodnych i górskich rejonach północno-wschodniej Ameryki Północnej oraz Grenlandii. Odmiana 'Nuuk' to selekcja o wyraźnie zwartym wzroście, stosowana w ogrodach jako zimozielona roślina okrywowa na skalniaki i partie żwirowe. Tworzy niskie, gęste poduchy, zwykle 10–20 cm wysokie i 30–45 cm szerokie. Liście są trójlistkowe, z charakterystycznymi trzema ząbkami na końcach listków, intensywnie zielone i wyraźnie błyszczące, przy ochłodzeniu przebarwiają się na winnoczerwono do brązu i pozostają dekoracyjne także zimą. Od połowy maja do czerwca na częściowo płożących się pędach pojawiają się pojedyncze kwiaty z pięcioma białymi płatkami i jasnymi pręcikami. Kwiat przyciąga drobne zapylacze, a w kompozycji dobrze uzupełnia skalnice, rozchodniki, macierzanki i niskie trawy ozdobne, ewentualnie wiosenne rośliny cebulowe między kamieniami. Dzięki niskiemu wzrostowi nadaje się także na obrzeża ścieżek i do suchych murków, gdzie liście podkreślają strukturę kamienia.

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce, w cieplejszych nizinach także lekki półcień, najlepiej w przewiewnym miejscu, gdzie liście szybko obsychają. Gleba powinna być przepuszczalna, kamienista do piaszczystej, raczej uboga, o zalecanym pH około 5,0–7,0. Po ukorzenieniu podlewa się umiarkowanie, roślina znosi krótkotrwałą suszę, natomiast zimowe przemoczenie może prowadzić do zamierania środka kępy. Sadzenie przeprowadza się od marca do października, najlepiej wiosną. Zalecana rozstawa wynosi około 30 cm, co odpowiada mniej więcej 8–11 roślinom na 1 m², w zależności od oczekiwanego zwarcia nasadzenia. Mrozoodporność podawana jest w źródłach ogrodniczych mniej więcej do −25 °C, w większości regionów Polski zimuje bez okrycia, podczas bezśnieżnych mrozów na wietrznych stanowiskach pomaga zimowe ocienienie gałązkami iglaków. Nawożenie jest umiarkowane, odpowiednia jest niewielka dawka kompostu wiosną lub nawóz mineralny o niższej zawartości azotu. Cięcia się nie wykonuje, wiosną jedynie wyczesuje się suche liście. Ze szkodników wiosną mogą pojawić się ślimaki, choroby występują rzadko, jeśli gleba jest wystarczająco przepuszczalna. W pojemnikach sprawdza się głębsza misa z drenażem z keramzytu i podłoże do roślin skalnych uzupełnione żwirem. Ściółka z drobnego kruszywa chroni szyjkę korzeniową przed rozmokłym śniegiem i ogranicza zachwaszczenie. Gdy po kilku latach kobierzec staje się zbyt gęsty, kępy łatwo odmładza się przez podział wiosną. Miododajność jest szczególnie widoczna w okresie, gdy w suchych nasadzeniach kwitnie mniej gatunków. Dla początkujących kluczowe jest, by nie przelewać roślin.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02. 2026