Pieris 'Bonfire' Pieris japonica 'Bonfire'

Opis szczegółowy produktu

Pieris 'Bonfire' - wiecznie zielony ozdobny kultivar pierisa japońskiego, ceniony przede wszystkim za intensywnie czerwone młode przyrosty, ciemnozielone ulistnienie i obfite białe kwitnienie. W ciągu roku kilkakrotnie zmienia swoją barwę, a najbardziej efektownie prezentuje się w okresie wypuszczania nowych pędów. Rośnie wolno do umiarkowanie szybko, gęsto, zwarcie i szeroko krzewiście lub zaokrąglone. W wieku dorosłym osiąga wysokość około 1–1,5 m i szerokość 1–1,5 m. Rozgałęzienie jest gęste, a roślina zachowuje zwarty charakter nawet w starszym wieku. Liście są wiecznie zielone, skórzaste, błyszczące, eliptyczne do wąsko lancetowatych, o długości około 5–10 cm. Starsze liście mają nasycony, ciemnozielony kolor, podczas gdy nowe przyrosty wyrastają w efektownym, jasnoczerwonym lub brązowo-czerwonym odcieniu. Stopniowo przechodzą one przez barwy brązowe w zieleń. Właśnie kontrast czerwonych młodych liści ze starszymi, ciemnozielonymi, jest jedną z głównych cech tej odmiany. Pąki kwiatowe zawiązują się już w poprzednim sezonie i pozostają na roślinie przez całą zimę. Kwitnie zazwyczaj od marca do kwietnia, czasem nawet do maja. Drobne kwiaty są białe lub kremowo-białe, dzwoneczkowate, przypominające kwiaty konwalii. Są zebrane w obfite, przeważnie zwisające grona. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się drobne kuliste torebki, które stopniowo brązowieją i nie mają większego znaczenia dekoracyjnego. Podobnie jak inne pierisy, roślina zawiera substancje toksyczne i nie nadaje się do spożycia. Jest dobrze mrozoodporny, zazwyczaj do −23 do −26 °C. W surowe zimy mogą ulec uszkodzeniu przede wszystkim młode przyrosty i pąki kwiatowe.

Uprawa: Pieris uprawia się w półcieniu, ewentualnie w łagodniejszym cieniu, gdzie ma stabilniejszą wilgotność. Pełne słońce odpowiada mu tylko w wilgotnej i zimnej glebie, w przeciwnym razie może dojść do poparzenia liści. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna, dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna, ale bez zastojów wody. Rośliny sadzi się od marca do października. Ściółka z kory sosnowej stabilizuje pH i utrzymuje wilgoć. W pojemnikach stosuje się podłoże do rododendronów. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza latem i po posadzeniu. Nawożenie przeprowadza się niskimi dawkami nawozów przeznaczonych dla roślin kwasolubnych. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kwiatostany lub nadać kształt. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około -20 °C, na terenach górskich zaleca się zimowe zacienienie przed wiosennym słońcem. Choroby występują głównie przy złym drenażu, gdzie może dojść do infekcji korzeni przez grzyby powodujące więdnięcie.

Autor: Kamila | Rewizja: 09.09.2026