Pieris 'Cupido' Pieris japonica 'Cupid'

Opis szczegółowy produktu

Pieris 'Cupido' - zimozielony kultivar ozdobny z rodziny wrzosowatych, ceniony za kompaktowy wzrost, brązowe wiosenne przyrosty i kremowo-białe kwiaty. Gatunek ten pochodzi z obszarów górskich Japonii, Tajwanu i południowo-wschodnich Chin, gdzie rośnie w chłodniejszych lasach i zaroślach na kwaśnych, próchnicznych glebach z dostatkiem wilgoci. 'Cupido' należy do wolniej rosnących kultywarów i tworzy gęsty, zaokrąglony lub lekko rozłożysty krzew. W wieku dojrzałym osiąga wysokość około 0,8–1 m oraz szerokość 1–1,5 m. Liście są eliptyczne, skórzaste i błyszczące; podczas wypuszczania mają barwę brązową aż miedzianą, z czasem przechodzą w ciemną zieleń i pozostają na roślinie przez cały rok. Już jesienią na końcach pędów zawiązują się ciemnoróżowe lub winne pąki, które zdobią krzew również zimą. W kwietniu i maju otwierają się z nich pionowe grona większych, dzwoneczkowatych, kremowo-białych kwiatów. Kwiaty delikatnie pachną i dzięki jasnej barwie wyraźnie kontrastują z ciemnym ulistnieniem. W porównaniu do zwykłego pierisa japońskiego 'Cupido' pozostaje niższy i bardziej kompaktowy, dzięki czemu lepiej sprawdzi się w mniejszych ogrodach i donicach. Znajdzie zastosowanie w rabatach wrzosowiskowych, partiach podszytowych, przedogródkach, przy wejściach oraz na tarasach. Doskonale komponuje się z rododendronami, azaliami, skimiami, paprociami i innymi roślinami kwasolubnymi.

Uprawa: Pieris uprawia się w półcieniu, ewentualnie w łagodniejszym cieniu, gdzie ma stabilniejszą wilgotność. Pełne słońce odpowiada mu tylko w wilgotnej i zimnej glebie, w przeciwnym razie może dojść do poparzenia liści. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna, dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna, ale bez zastojów wody. Rośliny sadzi się od marca do października. Ściółka z kory sosnowej stabilizuje pH i utrzymuje wilgoć. W pojemnikach stosuje się podłoże do rododendronów. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza latem i po posadzeniu. Nawożenie przeprowadza się niskimi dawkami nawozów przeznaczonych dla roślin kwasolubnych. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kwiatostany lub nadać kształt. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około -20 °C, na terenach górskich zaleca się zimowe zacienienie przed wiosennym słońcem. Choroby występują głównie przy złym drenażu, gdzie może dojść do infekcji korzeni przez grzyby powodujące więdnięcie.

Autor: Krystyna | Rewizja: 10.09.2026