Pieris 'Red Mill' Pieris japonica 'Red Mill''

Opis szczegółowy produktu

Pieris 'Red Mill' - stalezielony kultivar ozdobny, który wyróżnia się przede wszystkim intensywnie czerwonymi młodymi przyrostami, błyszczącymi ciemnozielonymi liśćmi i białymi kwiatami. Kontrast kolorystyczny między młodymi a dojrzałymi liśćmi jest najwyraźniejszy wiosną, choć nowe przyrosty mogą pojawiać się również później w sezonie wegetacyjnym. Rośnie powoli lub umiarkowanie szybko, gęsto, w formie od pionowej do szeroko krzewiastej. W młodości jest dość kompaktowy, z czasem tworzy wyższy, zaokrąglony krzew. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga około 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, a w bardzo zaawansowanym wieku, przy sprzyjających warunkach, może stać się jeszcze potężniejszy. Liście są stalezielone, skórzaste, błyszczące, wąsko eliptyczne aż do lancylastych, o długości około 5–10 cm. Dojrzałe liście mają nasycony, ciemnozielony kolor. Nowe liście wyrastają w efektownym, nasyconym czerwonym lub karminowym kolorze, przechodząc następnie przez odcienie czerwieni z brązem i brąz do zieleni. Czerwone zabarwienie młodych przyrostów jest bardzo wyraźne i utrzymuje się dość długo. Pąki kwiatowe zawiązują się już w roku poprzednim i pozostają na krzewie przez całą zimę. Kwitnie zazwyczaj od marca do kwietnia, niekiedy aż do początku maja. Kwiaty są drobne, białe lub kremowo-białe, w kształcie dzwoneczków, przypominając wyglądem kwiaty konwalii. Poszczególne kwiaty zebrane są w liczne zwisające, bogato rozgałęzione grona, które wyrastają głównie na końcach pędów. Białe kwiaty tworzą wyraźny kontrast z ciemnym, stalezielonym ulistnieniem, a później także z czerwonymi młodymi przyrostami. Po przekwitnięciu mogą zawiązać się drobne, kuliste torebki, które w miarę dojrzewania brązowieją i nie mają większej wartości dekoracyjnej. Podobnie jak inne pierisy, roślina zawiera substancje toksyczne i nie nadaje się do spożycia. Jest dobrze mrozoodporny, zazwyczaj do −23 do −26 °C. Podczas bardzo silnych mrozów najbardziej narażone na uszkodzenia mogą być najmłodsze pędy oraz pąki kwiatowe.

Uprawa: Pieris uprawia się w półcieniu, ewentualnie w łagodniejszym cieniu, gdzie ma stabilniejszą wilgotność. Pełne słońce odpowiada mu tylko w wilgotnej i zimnej glebie, w przeciwnym razie może dojść do poparzenia liści. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna, dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna, ale bez zastojów wody. Rośliny sadzi się od marca do października. Ściółka z kory sosnowej stabilizuje pH i utrzymuje wilgoć. W pojemnikach stosuje się podłoże do rododendronów. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza latem i po posadzeniu. Nawożenie przeprowadza się niskimi dawkami nawozów przeznaczonych dla roślin kwasolubnych. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kwiatostany lub nadać kształt. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około -20 °C, na terenach górskich zaleca się zimowe zacienienie przed wiosennym słońcem. Choroby występują głównie przy złym drenażu, gdzie może dojść do infekcji korzeni przez grzyby powodujące więdnięcie.

Autor: Kamila | Rewizja: 09.09.2026