Pieris japoński 'Variegata' Pieris japonica 'Variegata'

Opis szczegółowy produktu

Pieris japoński 'Variegata' - wolno rosnąca, zimozielona odmiana z rodziny wrzosowatych, ceniona za jasne pstre ubarwienie liści, czerwone przyrosty i białe wiosenne kwiaty. Gatunek pochodzi z Japonii, Tajwanu i wschodnich Chin, gdzie rośnie na próchnicznych, kwaśnych glebach widnych lasów górskich. Odmiana tworzy gęsty, zwarty do lekko rozłożystego krzew o wysokości około 1–1,5 m i szerokości 0,8–1,3 m, w bardzo dobrych warunkach z czasem może dorosnąć nieco wyżej. Liście są skórzaste, błyszczące, ciemnozielone z wyraźnym białym do kremowego obrzeżeniem, które jesienią i w chłodniejszą pogodę może nabrać różowego odcienia. Nowe pędy wybijają na czerwono do miedzianoczerwonego i przez kilka tygodni tworzą żywy kontrast z dojrzałym, pstrym ulistnieniem. W marcu i kwietniu, ewentualnie w kwietniu i maju w zależności od położenia, wydaje zwisające grona drobnych, białych, dzwonkowatych kwiatów przypominających konwalie. Pąki zawiązują się już w poprzednim roku, dlatego krzew wygląda interesująco także zimą. Odmiana nadaje się na rabaty wrzosowiskowe, do ogródków przed domem, pojemników, półcienistych części ogrodu, wzdłuż ścieżek i przy reprezentacyjnych wejściach. Dobrze komponuje się z różanecznikami, azaliami, wrzosami, wrzoścami, skimiami, paprociami, bergeniami, klonami palmowymi i ciemnymi iglakami. Cała roślina jest trująca po spożyciu, co warto uwzględnić w obecności dzieci i zwierząt domowych.

Uprawa: Pieris uprawia się w półcieniu, ewentualnie w lżejszym cieniu, gdzie wilgotność jest bardziej stabilna. Pełne słońce odpowiada mu tylko na wilgotnej i chłodnej glebie, w przeciwnym razie może dochodzić do poparzenia liści. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5–5,5, próchniczna, dobrze przepuszczalna, stale lekko wilgotna, ale nie podmokła. Rośliny sadzi się od marca do października. Ściółka z kory sosnowej stabilizuje pH i utrzymuje wilgoć. W pojemnikach stosuje się podłoże do różaneczników. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza latem i po posadzeniu. Nawożenie przeprowadza się niskimi dawkami nawozów przeznaczonych dla roślin kwasolubnych. Cięcie zwykle nie jest konieczne, po przekwitnięciu można usunąć przekwitłe kwiatostany lub skorygować kształt. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około -20 °C, w rejonach górskich zaleca się zimowe ocienienie przed wiosennym słońcem. Choroby występują głównie przy złym drenażu, gdy korzenie mogą zostać porażone przez grzyby wywołujące więdnięcie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.06. 2026