Pieris japoński 'Cupido' Pieris japonica 'Cupid'

Opis szczegółowy produktu

Pieris japoński 'Cupido' - zimozielona odmiana ozdobna z rodziny wrzosowatych, ceniona za zwarty wzrost, brązowe wiosenne przyrosty i kremowobiałe kwiaty. Gatunek wyjściowy pochodzi z górskich regionów Japonii, Tajwanu i południowo-wschodnich Chin, gdzie rośnie w chłodniejszych lasach i zaroślach na kwaśnych, próchnicznych glebach o dobrej wilgotności. 'Cupido' należy do wolniej rosnących odmian i tworzy gęsty, zaokrąglony lub lekko rozłożysty krzew. W dojrzałym wieku osiąga około 0,8–1 m wysokości i 1–1,5 m szerokości. Liście są eliptyczne, skórzaste i błyszczące, w czasie rozwoju brązowe do miedzianych, później ciemnozielone, i utrzymują się na roślinie przez cały rok. Już jesienią na końcach pędów zawiązują się ciemnoróżowe do winnoczerwonych pąki, które zdobią krzew również zimą. W kwietniu i maju rozwijają się z nich wzniesione grona większych, dzbanuszkowatych do dzwonkowatych, kremowobiałych kwiatów. Kwiaty delikatnie pachną, a ich jasna barwa wyraźnie kontrastuje z ciemnym ulistnieniem. W porównaniu z typowym pierisem japońskim odmiana 'Cupido' pozostaje niższa i bardziej zwarta, dzięki czemu łatwiej mieści się w mniejszych ogrodach i pojemnikach. Sprawdza się w ogrodach wrzosowiskowych, nasadzeniach podszytowych, przedogródkach, przy wejściach oraz na tarasach. Dobrze komponuje się z rododendronami, azaliami, skimiami, paprociami i innymi roślinami kwasolubnymi. 

Uprawa: Pieris uprawia się w półcieniu lub w lekkim cieniu, gdzie wilgotność podłoża jest bardziej stabilna. Pełne słońce znosi jedynie na wilgotnej i chłodnej glebie, w przeciwnym razie liście mogą ulegać poparzeniom. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna, dobrze przepuszczalna, stale lekko wilgotna, ale niepodmokła. Rośliny sadzi się od marca do października. Ściółka z kory sosnowej stabilizuje pH i utrzymuje wilgoć. W pojemnikach stosuje się podłoże do rododendronów. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza latem i po posadzeniu. Nawożenie wykonuje się niewielkimi dawkami nawozów przeznaczonych dla roślin kwasolubnych. Cięcie zwykle nie jest konieczne, po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kwiatostany lub skorygować kształt. Mrozoodporność dorosłych roślin wynosi około -20 °C, w rejonach górskich zaleca się zimowe cieniowanie chroniące przed wiosennym słońcem. Choroby występują głównie przy złym drenażu, gdy korzenie mogą zostać zaatakowane przez grzyby wywołujące więdnięcie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.09. 2026