Pieris japoński 'Sarabande' Pieris japonica 'Sarabande'

Opis szczegółowy produktu

Pieris japoński 'Sarabande' - interesująca odmiana o delikatnym pokroju, wywodząca się z gatunku pochodzącego z górskich rejonów Japonii, Tajwanu i wschodnich Chin. W naturze rośnie pod koronami drzew iglastych i liściastych, często na wilgotniejszych, kwaśnych i próchnicznych glebach o dobrym drenażu. Odmianę 'Sarabande' wyselekcjonowano przede wszystkim ze względu na bardziej zwarty wzrost, gęstą budowę i regularne zawiązywanie kwiatów także w chłodniejszych rejonach. Dorasta do 0,8–1 m wysokości i podobnej szerokości, prezentuje się harmonijnie i dobrze utrzymuje kształt. Liście są skórzaste, podłużne, ciemnozielone, z lekkim połyskiem. Młode przyrosty mogą przebarwiać się na kolor brązowy. Pąki kwiatowe pojawiają się już pod koniec lata i przez zimę pozostają wyraźnie różowe. W marcu i kwietniu otwierają się w gęste, zwisające grona białych, dzwonkowatych kwiatów przypominających konwalie. Kwitnienie należy do pierwszych ozdób wiosny, dzięki czemu krzew ożywia zacienione partie ogrodu w czasie, gdy inne drzewa i krzewy dopiero rozwijają liście. Dzięki zwartemu wzrostowi nadaje się do mniejszych ogrodów, ogródków przed domem, wrzosowisk, a także do ozdobnych pojemników przy drzwiach wejściowych. Doskonale uzupełnia rododendrony, azalie i paprocie, sprawdza się również w połączeniu z niewielkimi bylinami cieniolubnymi. Zimozielone liście zachowują walory dekoracyjne przez cały rok, a krzew dobrze znosi także okres zimowy, jeśli jest chroniony przed ostrym wiosennym słońcem.

Uprawa: Pieris uprawia się w półcieniu lub w lekkim cieniu, gdzie wilgotność jest bardziej stabilna. Pełne słońce odpowiada mu tylko przy wilgotnej i chłodnej glebie, w przeciwnym razie może dochodzić do poparzenia liści. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5–5,5, próchniczna, dobrze przepuszczalna, stale lekko wilgotna, ale nie podmokła. Rośliny sadzi się od marca do października. Ściółka z kory sosnowej stabilizuje pH i utrzymuje wilgoć. W pojemnikach stosuje się podłoże do rododendronów. Podlewanie jest niezbędne zwłaszcza latem i po posadzeniu. Nawożenie prowadzi się niewielkimi dawkami nawozów przeznaczonych dla roślin kwasolubnych. Cięcie zwykle nie jest konieczne, po kwitnieniu można usunąć przekwitłe kwiatostany lub skorygować kształt. Mrozoodporność dorosłych roślin sięga około -20 °C, w rejonach górskich zaleca się zimowe cieniowanie przed wiosennym słońcem. Choroby występują głównie przy złym drenażu, gdy korzenie mogą być porażane przez grzyby wywołujące więdnięcie.

Autor: Jana | Rewizja: 5.12.2025