Pierwiosnek lekarski 'Cabrillo Yellow' - Primula veris 'Cabrillo Yellow' Primula veris 'Cabrillo Yellow'

Opis szczegółowy produktu

Pierwiosnek wiosenny 'Cabrillo Yellow' - kępiasta bylina wieloletnia z Europy Środkowej i Południowej, która w naturze rośnie w widnych lasach, na miedzach i na suchszych łąkach, często na glebach o wyższej zawartości wapnia. Liście tworzą przyziemną rozetę, są podłużnie jajowate do łopatkowatych, pomarszczone i miękko skórzaste, w łagodnych zimach często częściowo przezimują. Odmiana 'Cabrillo Yellow' z serii hodowlanej Syngenta Flowers została wybrana ze względu na zwarty wzrost i wyrównane, intensywnie żółte kwitnienie, które jest dobrze widoczne nawet z daleka. W czasie kwitnienia osiąga wysokość około 20–30 cm, a grono stopniowo powiększa się do 20–30 cm. Od marca do maja na pędach pojawiają się mocne łodygi z baldachami kilku lejkowatych kwiatów z żółtym oczkiem, niekiedy o delikatnym miodowym zapachu. Kwiaty stanowią wczesne źródło nektaru i pyłku, dzięki czemu nadają się do nasadzeń będących siedliskiem zapylaczy. Można ją stosować w ogrodach skalnych, na rabatach żwirowych, pod rzadkimi krzewami i w pojemnikach, gdzie rozeta tworzy ładne obrzeże. W kompozycjach dobrze komponuje się z cebulkami wiosennymi, turzycami, płucnicami, paprociami i niższymi trawami ozdobnymi. Kwiaty z nietraktowanych roślin wykorzystuje się również do dekoracji potraw. W tradycji zielarskiej gatunek ten wymieniany jest jako zawierający saponiny i flawonoidy, dlatego ceniony jest jako aromatyczne zioło wiosenne.

Uprawa: Preferuje miejsca słoneczne z porannym lub późnym słońcem, ewentualnie częściowy cień, zwłaszcza w cieplejszych rejonach Republiki Czeskiej. Roślina potrzebuje miejsca położonego od strony zawietrznej i dobrego przepływu powietrza, dzięki czemu liście szybko wysychają po deszczu. Gleba powinna być bogata w próchnicę, ale bardzo przepuszczalna, ze żwirem lub grubym piaskiem i odczynem pH wynoszącym około 6,5–7,8, często z domieszką wapienia. Podlewanie powinno odbywać się regularnie w okresie ukorzeniania się rośliny oraz w okresach suszy, jednak woda nie powinna zalegać przy szyjce rośliny. Rośliny sadzi się od marca do października. W przypadku sadzenia latem ważne jest zapewnienie stabilnej wilgotności bez zastoisk wody. Odległość między roślinami powinna wynosić 20–25 cm, co odpowiada posadzeniu około 12–15 roślin na m². Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, najlepiej wiosną, aby zachować zwarty pokrój rozety. Po kwitnieniu usuwa się zwiędłe łodygi i stare liście. W pojemnikach stosuje się podłoże bardziej mineralne z warstwą drenażu, a kępy przesadza się lub dzieli po kwitnieniu co 3–4 lata. Najczęstszym problemem jest zimowe przemoczenie i gnicie szyjki korzeniowej, dlatego pomocne jest podwyższone stanowisko, ściółka żwirowa, a w przypadku donic zimowe umieszczenie pod okapem dachu. Dojrzałe rośliny są mrozoodporne do około -34 °C, młode nasadzenia można chronić lekkim okryciem przed naprzemiennym mrozem i odwilżą. Spośród szkodników mogą pojawić się ślimaki, mszyce lub chrząszcze z rodziny ryjkowcowatych, przy długotrwałej wilgoci także mączniak. Latem, przy wyższych temperaturach, doceni półcień i równomierną, umiarkowaną wilgoć. W przypadku donic zaletą jest możliwość przeniesienia pod dach zimą, kiedy nadmierny deszcz jest najbardziej szkodliwy.

Autor: Nikol | Rewizja: 7.1.2026