Pigwa 'Uśpiech' Cydonia oblonga 'Uśpiech'

Opis szczegółowy produktu

Pigwa 'Uśpiech' - wartościowa polska odmiana pigwy, ceniona za regularne plonowanie, duże, aromatyczne owoce oraz dobrą odporność na niekorzystne warunki. Wyróżnia się niezawodnym wzrostem, obfitym plonem i wszechstronnym zastosowaniem owoców w kuchni. Dzięki dekoracyjnemu kwitnieniu i jaskrawożółtym owocom nadaje się nie tylko do ogrodów użytkowych, ale także jako drzewo ozdobne. Rośnie jako niewielkie drzewo lub większy krzew. Tworzy szeroko kulistą do rozłożystej koronę o gęstym rozgałęzieniu. Wzrost jest średnio silny, a drzewo w naturalny sposób zachowuje regularny i harmonijny pokrój. Kwitnie w maju, gdy zwykle nie ma już ryzyka późnych przymrozków wiosennych. Kwiaty są duże, białe do delikatnie różowawych, pojedyncze, o średnicy około 4–5 cm. Są atrakcyjne dla pszczół i innych owadów zapylających. Odmiana jest samopylna, dzięki czemu niezawodnie owocuje także bez obecności innej pigwy. Owoce są duże, przeważnie gruszkowate do szeroko jajowatych, o intensywnie złocistożółtej skórce, która w czasie zbioru jest delikatnie omszona, a po dojrzeniu niemal gładka. Wyróżniają się bardzo intensywnym, przyjemnie owocowym zapachem. Miąższ jest jasnożółty, jędrny, delikatnie ziarnisty i bardzo aromatyczny. Na surowo jest twardy i cierpki, jednak po obróbce termicznej nabiera delikatnej konsystencji, słodko-winnego smaku i wyrazistego aromatu. Owoce doskonale nadają się do przygotowania galaretek, marmolad, kompotów, syropów, soków, nalewek oraz tradycyjnego sera z pigwy. Zbiór przypada zwykle na październik, gdy owoce uzyskują pełną złocistożółtą barwę i intensywny zapach. Prawidłowo przechowywane zachowują świeżość przez kilka tygodni, a ich aromat jeszcze się nasila.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na ciepłym i osłoniętym stanowisku, gdzie dobrze dojrzewają pędy i aromatyczne owoce. Odpowiednie są niższe i średnie położenia, a w chłodniejszych miejscach pomaga ekspozycja południowa lub południowo-zachodnia oraz osłona od wiatru. Gleba powinna być głębsza, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, przepuszczalna, żyzna, równomiernie wilgotna, o pH około 6,0–7,2. Długotrwałe zalewanie, ciężka, słabo napowietrzona glina oraz sucha, płytka gleba pogarszają wzrost i jakość owoców. Po posadzeniu drzewka z gołym korzeniem z rozgałęzieniami skraca się cięciem posadzeniowym, które wyrównuje proporcje między częścią nadziemną a podziemną. Okulanty wystarczy skrócić o około jedną trzecią. Przy sadzeniu soliterowym zachowuje się odstęp 3–4 m. Po posadzeniu zaleca się palik, podlewanie i ściółkowanie strefy korzeniowej. W kolejnych latach koronę utrzymuje się przewiewną, później cięcie ogranicza się do usuwania zagęszczających i uszkodzonych gałęzi. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną dobrze sprawdza się kompost, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. W pojemniku uprawia się jedynie młodsze drzewko lub słabiej rosnącą formę, w dużej objętości podłoża z drenażem. Mrozoodporność dojrzałego drewna sięga około −20 °C do −25 °C, kwiaty mogą jednak uszkodzić późne przymrozki wiosenne. 

Autor: Kamila | Rewizja: 2. 7. 2026