Pigwa pospolita 'Lescovac' - pojemnik Cydonia oblonga 'Lescovac'

Opis szczegółowy produktu

Pigwa pospolita 'Lescovac' - tradycyjna bałkańska odmiana pochodząca z Serbii, od dawna uprawiana ze względu na bardzo wysokie plony i duże owoce. Drzewo osiąga zwykle 4–6 m wysokości i 4–5 m szerokości, z rozłożystą, nieregularnie kulistą koroną. Liście są szerokojajowate, ciemnozielone, od spodu delikatnie filcowate, jesienią żółkną. Kwitnienie przypada na maj. Kwiaty są duże, białe do jasnoróżowych, pojedyncze, dobrze widoczne i atrakcyjne dla zapylaczy. Owoce są bardzo duże, często gruszkowate do nieregularnie kulistych, o grubej żółtej skórce i wyraźnym, korzennym zapachu. Miąższ jest twardy, cierpki, bogaty w pektyny, witaminę C, potas i inne składniki mineralne. Owoce wykorzystuje się przede wszystkim do produkcji galaretek, marmolad, powideł, pasty z pigwy i destylatów. Po obróbce termicznej zyskują łagodniejszy smak i różowe zabarwienie. Odmiana jest częściowo samopylna, obecność innej pigwy lub gruszy w pobliżu zwykle zwiększa zawiązywanie owoców i ich wielkość. Drzewo nie jest trujące i nie ma cierni.

Pigwa pospolita to drzewo liściaste lub roślina o rozłożystym, krzewiastym pokroju, osiągająca 3–6 m wysokości, wyjątkowo nawet 8 m. Ma gęstą, zaokrągloną koronę z powyginanymi gałęziami, a młode pędy i listki pokryte są aksamitnym kutnerem. Liście są skrętoległe, jajowate do eliptycznych, długości 4–10 cm, od spodu filcowate, wiosną ochronnie owłosione. Kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu. Są pojedyncze, białe do jasnoróżowych, o średnicy 4–5 cm i wiosną bardzo dekoracyjne. Owoce – pigwy – to kuliste do gruszkowatych jabłka o wielkości 7–15 cm, początkowo filcowate i żółtozielone, w pełni dojrzałości złociste, aromatyczne i bardzo twarde. Na surowo są cierpkie, lecz podczas obróbki termicznej, na przykład w marmoladach, kompotach czy wypiekach, wyraźnie nabierają aromatu.

Uprawa: Pigwa pospolita 'Lescovac' wymaga ciepłego, słonecznego i osłoniętego stanowiska, szczególnie odpowiednie są wystawy południowe i południowo-zachodnie. Najlepiej rośnie w głębokich, próchnicznych, dostatecznie wilgotnych, ale dobrze przepuszczalnych glebach o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, pH około 6,0–7,0. Gleby ciężkie i stale podmokłe są nieodpowiednie. Sadzi się wiosną lub jesienią, zalecana odległość między drzewami wynosi 4–5 m. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, ponieważ niedobór wody objawia się mniejszymi owocami. Zaleca się umiarkowane nawożenie wiosną materią organiczną lub nawozami o spowolnionym działaniu. Cięcie ogranicza się do formowania młodych drzew, a później do zabiegów sanitarnych przedwiośniem. Mrozoodporność sięga około –25 °C, kwiaty mogą być wrażliwe na późne przymrozki wiosenne. Odmiana może być bardziej podatna na zarazę ogniową, dlatego warto zapewnić przewiewne stanowisko i regularnie kontrolować stan zdrowotny drzew.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 5.2.2026