Pigwa pospolita 'Lescovac'- pojemnik Cydonia oblonga 'Lescovac'

Opis szczegółowy produktu

Pigwa pospolita 'Lescovac' - tradycyjna odmiana bałkańska pochodząca z Serbii, od dawna uprawiana ze względu na bardzo wysokie plony i wielkość owoców. Drzewo zazwyczaj osiąga 4-6 m wysokości i 4-5 m szerokości, z rozłożystą, nieregularnie kulistą koroną. Liście są szerokojajowate, ciemnozielone, od spodu delikatnie owłosione, jesienią przebarwiają się na żółto. Kwitnienie przypada na maj, kwiaty są duże, białe do jasnoróżowych, pojedyncze, dobrze widoczne i atrakcyjne dla zapylaczy. Owoce są bardzo duże, często gruszkowate do nieregularnie kulistych, z grubą żółtą skórką i wyraźnym korzennym zapachem. Miąższ jest twardy, cierpki, bogaty w pektyny, witaminę C, potas i inne minerały. Owoce wykorzystywane są przede wszystkim do produkcji galaretek, dżemów, powideł, pasty pigwowej i destylatów, po obróbce cieplnej uzyskują delikatniejszy smak i różowe zabarwienie. Odmiana jest częściowo samopylna, obecność innej pigwy lub gruszy w pobliżu zazwyczaj zwiększa zawiązywanie i wielkość owoców. Drzewo nie jest trujące i nie tworzy cierni.

Pigwa pospolita to drzewo liściaste lub rozłożysty krzew o pokroju dorastającym do 3–6 m wysokości, wyjątkowo do 8 m. Ma gęstą, zaokrągloną koronę z pokręconymi gałęziami, młode pędy i listki pokryte aksamitnym kutnerem. Liście są naprzemianległe, jajowate do eliptycznych, o długości 4–10 cm, z kutnerowatym spodem, ochronnie kutnerowate wiosną. Kwiaty pojawiają się w maju do czerwca; są pojedyncze, białe do jasnoróżowych, o średnicy 4–5 cm, o atrakcyjnym wyglądzie wiosną. Owoce – tzw. pigwy – to kuliste do gruszkowatych owoce o wielkości 7–15 cm, początkowo kutnerowate i żółtozielone, po dojrzeniu złociste, aromatyczne i bardzo twarde. Surowe są cierpkie, ale wyraźnie aromatyzują się podczas obróbki cieplnej jako dżemy, kompoty lub pieczenie.

Uprawa: Pigwa 'Leskovac' wymaga ciepłego, słonecznego i osłoniętego stanowiska, szczególnie odpowiednie są południowe i południowo-zachodnie ekspozycje. Najlepiej rośnie na głębokich, próchnicznych, dostatecznie wilgotnych, ale dobrze przepuszczalnych glebach o lekko kwaśnym do neutralnego pH około 6,0–7,0, ciężkie i stale podmokłe gleby są niewskazane. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, zalecany rozstaw między drzewami wynosi 4–5 m. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy, niedobór wilgoci objawia się mniejszymi owocami. Nawożenie zaleca się umiarkowane, materią organiczną lub wolno rozpuszczalnymi nawozami wiosną. Cięcie ogranicza się do formowania młodych drzew i późniejszych zabiegów sanitarnych wczesną wiosną. Mrozoodporność wynosi około –25 °C, kwiaty mogą być wrażliwe na późne wiosenne przymrozki. Odmiana może być bardziej podatna na zarazę ogniową, dlatego należy dbać o przewiewne stanowisko i regularną kontrolę stanu zdrowia.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 5.2.2026