Pigwa pospolita 'Lescovac' Cydonia oblonga 'Lescovac'

Opis szczegółowy produktu

Pigwa pospolita 'Lescovac' - tradycyjna bałkańska odmiana pochodząca z Serbii, od dawna uprawiana ze względu na bardzo wysokie plony i wielkość owoców. Drzewo dorasta zwykle do 4–6 m wysokości i 4–5 m szerokości. Tworzy rozłożystą, nieregularnie kulistą koronę. Liście są szerokojajowate i ciemnozielone, od spodu delikatnie filcowate, jesienią żółkną. Kwitnienie przypada na maj. Kwiaty są duże, białe do jasnoróżowych, pojedyncze, dobrze widoczne i atrakcyjne dla owadów zapylających. Owoce są bardzo duże, często gruszkowate do nieregularnie kulistych, mają grubą żółtą skórkę i wyrazisty, korzenny zapach. Miąższ jest twardy, cierpki i bogaty w pektyny, witaminę C, potas oraz inne składniki mineralne. Owoce wykorzystuje się przede wszystkim do produkcji galaretek, marmolad, powideł, pasty z pigwy i destylatów. Po obróbce termicznej nabierają łagodniejszego smaku i różowego zabarwienia. Odmiana jest częściowo samopylna. Obecność innej pigwy lub gruszy w pobliżu zwykle zwiększa zawiązywanie owoców i ich wielkość. Drzewo nie jest trujące i nie ma cierni.

Pigwa pospolita to drzewo liściaste lub rozłożysty krzew. Dorasta do 3–6 m wysokości, wyjątkowo nawet do 8 m. Ma gęstą, zaokrągloną koronę o powykręcanych gałęziach. Młode pędy i listki pokryte są aksamitnym kutnerem. Liście są skrętoległe, jajowate do eliptycznych, o długości 4–10 cm, z filcowatym spodem. Wiosną chroni je kutner. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca. Są pojedyncze, białe do jasnoróżowych, o średnicy 4–5 cm i wiosną wyglądają bardzo atrakcyjnie. Owoce, czyli pigwy, to kuliste do gruszkowatych jabłkowce wielkości 7–15 cm. Początkowo są filcowate i żółtozielone, w pełni dojrzałe stają się złociste, aromatyczne i bardzo twarde. Na surowo są cierpkie, ale podczas obróbki termicznej, np. w marmoladach, kompotach lub przy pieczeniu, zyskują wyraźny aromat.

Uprawa: Pigwa pospolita 'Lescovac' wymaga ciepłego, słonecznego i osłoniętego stanowiska. Szczególnie odpowiednie są wystawy południowe i południowo-zachodnie. Najlepiej rośnie w glebach głębokich, próchnicznych, dostatecznie wilgotnych, ale dobrze przepuszczalnych, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, pH około 6,0–7,0. Gleby ciężkie i stale podmokłe są nieodpowiednie. Sadzi się ją wiosną lub jesienią, w zalecanej rozstawie 4–5 m między drzewami. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu i w okresach suszy. Niedobór wody objawia się mniejszymi owocami. Zaleca się umiarkowane nawożenie wiosną, materią organiczną lub nawozami o spowolnionym działaniu. Cięcie ogranicza się do formowania młodych drzew, a później do zabiegów sanitarnych wykonywanych przedwiośniem. Mrozoodporność wynosi około –25 °C. Kwiaty mogą być wrażliwe na późne przymrozki wiosenne. Odmiana może być bardziej podatna na zarazę ogniową, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko i regularną kontrolę stanu zdrowotnego.

Autor: Lucie Š. | Rewizja: 5.2.2026