Pitaya hybridum 'JC02' - Smoczy owoc Hylocereus hybridum 'JC02'

Opis szczegółowy produktu

Pitaya hybridum 'JC02' - w nowszej nomenklaturze często zaliczany również do szerszego kręgu rodzaju Selenicereus, jest odmianą pitai, czyli smoczego owocu, uprawianą dla atrakcyjnych owoców z czerwonym do ciemnoróżowego miąższem oraz dla silnego, szybkiego wzrostu. Według źródeł hodowlanych jest to materiał pochodzący z Gwatemali, później selekcjonowany na Wyspach Kanaryjskich pod kątem dobrej produkcji i jakości owoców. Roślina tworzy trójkątne do wieloramiennych zielone, członowane pędy z płytko pofalowanymi krawędziami i drobnymi kolcami. Przy podparciu rośnie jak kaktus pnący i w chronionych warunkach może osiągnąć około 3–6 m wysokości i około 1–2 m szerokości w zależności od cięcia i prowadzenia. Latem, najczęściej od czerwca do września, kwitnie dużymi, efektownymi, białymi kwiatami nocnymi o długości około 20–30 cm, które otwierają się wieczorem i zamykają do południa. Powstałe owoce są owalne do jajowatych, z intensywnie różową do czerwonej skórką i z czerwonym do purpurowo-różowego miąższem. Waga wynosi zazwyczaj od 300 do 500 g, smak jest słodki, świeży i soczysty. Owoce zawierają witaminę C, błonnik, minerały i barwniki z grupy betalain. Odmiana jest ceniona również za atrakcyjny wygląd, dzięki czemu pełni funkcję rośliny użytkowej i efektownej rośliny kolekcjonerskiej. Podaje się, że jest samopylna, jednak niektóre źródła hodowlane zalecają zapylenie krzyżowe lub przynajmniej zapylenie ręczne dla większego i pewniejszego plonu, więc przy innej pitai kwitnącej w tym samym terminie, zbiory są zazwyczaj lepsze. Jako odpowiedni zapylacze podaje się na przykład Hylocereus undatus, H. purpusii lub inne, jednocześnie kwitnące hybrydy pitai.

Uprawa: W warunkach Republiki Czeskiej Hylocereus hybridum 'JC02' najlepiej uprawiać jako roślinę doniczkową w szklarni, ogrodzie zimowym lub latem na bardzo ciepłym, osłoniętym tarasie. Wymaga maksymalnego nasłonecznienia, ale za szybą w najostrzejszym lecie może skorzystać z lekkiego zacienienia, aby uniknąć poparzenia pędów. Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne, przewiewne i raczej próchnicze, odpowiednia jest mieszanka dla kaktusów epifitycznych z dodatkiem składnika mineralnego. Zalecane pH mieści się w przybliżeniu między 5,5 a 6,5. W okresie wzrostu roślina potrzebuje regularnego, ale umiarkowanego podlewania i nawożenia w mniejszych dawkach, zimą utrzymuje się ją tylko lekko wilgotną. Długotrwałe przemoczenie szybko prowadzi do gnicia. Aktywny wzrost zachodzi w temperaturach około 20–30 °C, zimą temperatura nie powinna długotrwale spadać poniżej 5–10 °C. Krótkotrwale może znieść nawet wartości około 0 °C, ale w czeskim klimacie nie jest to roślina niezawodnie mrozoodporna na zewnątrz. Sadzenie lub przesadzanie zaleca się od kwietnia do czerwca. Ponieważ jest to kaktus pnący, potrzebuje solidnego wsparcia i regularnego podwiązywania. Cięcie wykonuje się w razie potrzeby, aby ukierunkować wzrost i promować rozgałęzianie. Dla uprawy owoców ważne jest ręczne zapylanie nocne lub poranne, zwłaszcza przy uprawie pod osłonami. Z szkodników mogą pojawić się wełnowce, przędziorki i tarczniki, z chorób głównie gnicie przy nadmiernym podlewaniu. Dla początkujących najważniejsze jest połączenie dużej ilości światła, ciepła, podpory i doskonałego odpływu wody. Odstęp między roślinami w szklarni wynosi zazwyczaj około 1,5–2 m.

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.03. 2026