Piwonia chińska 'Barbara' - Paeonia lactiflora 'Barbara' Paeonia lactiflora 'Barbara'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Barbara' <\/strong>- długowieczna bylina pochodząca z Azji Wschodniej, gdzie rośnie na łąkach, skarpach zarośli i skrajach lasów. Odmiana 'Barbara' należy do pełnokwiatowych piwonii ogrodowych i w europejskich katalogach szkółkarskich bywa kojarzona z polskim hodowcą Mikołajem Karbow-Lipskim. Tworzy zwarte, krzewiaste kępy o wysokości zazwyczaj 0,8–0,9 m i szerokości 0,8–1,0 m. Liście są ciemnozielone, głęboko podzielone, często z lekkim szarym odcieniem, a po przekwitnięciu utrzymują strukturę rabaty aż do końca lata, jesienią mogą przebarwiać się na odcienie miedziane i brązowe. Pełnię sił zazwyczaj osiąga w ciągu 2–5 lat. W czerwcu na mocnych łodygach nosi bardzo pełne kwiaty o średnicy około 15 cm, w kolorze intensywnie różowym do malinowym, o typowym kulistym wyglądzie i pofałdowanym środku. Zapach jest delikatny, najlepiej wyczuwalny podczas ciepłej pogody. Kwitnienie trwa zazwyczaj 10–14 dni, a przy sprzyjającym przebiegu wiosny mogą je przedłużyć boczne pąki. Dzięki solidnej budowie kwiaty mniej się pokładają i nadają się do cięcia. W kompozycji działa jako różowy akcent wśród zieleni liści i dobrze komponuje się z irysami, bodziszkami, kocimiętką, szałwiami, ozdobnymi czosnkami i delikatniejszymi trawami ozdobnymi. Po spożyciu może podrażniać.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 3.2.2026