Piwonia chińska 'Laura Dessert' Paeonia lactiflora 'Laura Dessert'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Laura Dessert' - odmiana 'Laura Dessert' pochodzi z francuskiej hodowli Auguste'a Desserta. Podaje się, że powstała w 1913 roku. Wiosną wypuszcza mocne pędy i tworzy zwartą, dobrze ulistnioną kępę o wysokości około 80–90 cm i szerokości 80–90 cm. Liście są ciemnozielone i głęboko wcinane, a na rabacie zachowują strukturę aż do jesieni. Na przełomie maja i czerwca otwierają się kwiaty typu anemonowego, zwykle o średnicy 13–14 cm. Zewnętrzne płatki są białe do kremowych, a środek wypełnia gęsty pióropusz kremowych do cytrynowożółtych petaloidów i pręcików. Kwiaty pachną słodko. Dzięki częściowo otwartemu środkowi mogą przez krótki czas przyciągać pszczoły i trzmiele. Mocne łodygi sprzyjają wykorzystaniu na kwiat cięty. W kompozycjach naturalnie łączy się z kosaćcami, szałwiami, kocimiętką, bodziszkami, trawami ozdobnymi oraz z różami w delikatnych odcieniach. Roślina nie jest jadalna. Po spożyciu może podrażniać przewód pokarmowy, a sok może podrażniać skórę osób wrażliwych.

Uprawa: Preferuje pełne słońce lub lekki półcień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ duże kwiaty mogą w deszczu ciężkieć. Najlepiej rośnie w głębszej, próchnicznej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. Na glebach gliniastych zaleca się warstwę drenażową i domieszkę żwiru, a na glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych dwóch latach po posadzeniu. Po ukorzenieniu roślina znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie okresy suszy zmniejszają kwiaty. Sadzi się wiosną lub jesienią. W przypadku roślin szczepionych zaleca się umieszczenie miejsca szczepienia około 10–15 cm pod powierzchnią gleby, aby roślina z czasem ukorzeniła się na własnych korzeniach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie. Wiosną sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu z większym udziałem potasu i fosforu, a nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usunięcia suchych lub przemarzniętych pędów po przekwitnięciu, a formowanie zwykle nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi w praktyce około -25 °C. Pąki mogą zostać uszkodzone przez późne przymrozki wiosenne, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i lekka zimowa ściółka. W deszczowe wiosny może pojawić się szara pleśń lub plamistości liści. Cenne jest przewiewne stanowisko oraz nieprzemoczona ściółka, która nie styka się bezpośrednio z nasadą pędów. Zalecana rozstawa wynosi około 1,2–1,5 m, w zależności od wybranej kompozycji. W pojemniku sprawdza się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.