Piwonia chińska 'Wladyslawa' - Paeonia lactiflora 'Wladyslawa' Paeonia lactiflora 'Wladyslawa'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia chińska 'Władysława' - długowieczna bylina pochodząca z Azji Wschodniej, z trawiastych zboczy i skrajów zarośli północnych Chin i Mongolii po południowo-wschodnią Syberię. Odmiana 'Władysława' jest polską odmianą, zarejestrowaną w 1964 roku (M. Karpow-Lipski) i w holenderskich szkółkach bywa opisywana jako bardziej zwarty typ, podobny do odmiany 'Bowl of Beauty'. Tworzy wyprostowaną kępę z mocnymi łodygami i ciemnozielonymi, głęboko podzielonymi liśćmi, które wiosną mogą mieć krótki brązowawy odcień. W czerwcu, czasem aż na początku lipca, otwierają się japońskie kwiaty o średnicy 14–18 cm. Ciemnoróżowe płatki otaczają wyraźny żółty środek ze staminodiów, dzięki czemu kwiat wygląda na bardziej przewiewny niż pełne piwonie i lepiej zachowuje kształt po deszczu. Zapach bywa słodko-kwiatowy, a dzięki otwartemu środkowi odmiana jest przyjazna dla pszczół. Na dobrze rozwiniętej kępie mogą pojawić się również mniejsze boczne pąki, które przedłużają efekt kwitnienia. W wazonie utrzymuje się przez kilka dni, dlatego sprawdzi się również jako kwiat cięty. W kompozycjach dobrze komponuje się z różami, irysami i szałwiami, trawy ozdobne podkreślą delikatny rysunek kwiatu. Podobnie jak inne piwonie, może być drażniąca dla zwierząt domowych po spożyciu.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2.2026