Piwonia drzewiasta 'Koi-kagura' Paeonia suffruticosa 'Koi-kagura'

Opis szczegółowy produktu

Peonia drzewiasta 'Koi-kagura' - japońska odmiana piwonii drzewiastej z grupy piwonii krzewiastych, które od wieków były hodowane w Azji Wschodniej z gatunków botanicznych o zdrewniałej podstawie. Tworzy krzew liściasty, ale pędy pozostają trwałe i z wiekiem wzmacniają się w solidny szkielet, dzięki czemu krzew wygląda architektonicznie nawet poza okresem kwitnienia. Po posadzeniu roślina często przez 1-2 lata skupia się na ukorzenieniu, a pełniejszy pokrój osiąga mniej więcej po 6-10 latach. W naszych warunkach zazwyczaj ustala się na 1,2-1,5 m wysokości i 1,0-1,3 m szerokości. Na przełomie maja i czerwca otwierają się purpurowo-czerwone do bordowych kwiaty, często z delikatnie nieregularnymi płatkami wewnętrznymi i wyraźnym kontrastem żółtych pręcików. W zależności od wypełnienia mogą być bardziej lub mniej dostępne dla zapylaczy. Zapach jest zazwyczaj słaby. Kwiaty nadają się również do cięcia, najlepiej w niskiej misie, gdzie podkreślony jest jego środek. Głęboko podzielone liście są w sezonie ciemnozielone, podczas wyrastania mogą lekko brązowieć, a po przekwitnięciu stanowią spokojne tło dla letnich bylin. Jako soliter doskonale prezentuje się przy tarasie, przed ciemną zielenią iglaków lub przy murku akumulującym ciepło, dobrze komponuje się z hostami, tawułkami i wiosennymi roślinami cebulowymi. Roślina nie jest jadalna, po spożyciu może podrażniać układ trawienny.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii