Piwonia drzewiasta 'Muregarasu' Paeonia suffruticosa 'Muregarasu'

Opis szczegółowy produktu

Peonia drzewiasta 'Muregarasu' - piwonia drzewiasta, która należy do tradycyjnych japońskich odmian piwonii krzewiastych, uprawianych dla wyrazistego wiosennego akcentu w ogrodzie. Rośnie wolniej, po posadzeniu często przez 1-2 lata koncentruje się na ukorzenieniu, a pełniejszy pokrój osiąga mniej więcej po 6-10 latach. Tworzy krzew liściasty z trwałymi zdrewniałymi pędami, które z wiekiem wzmacniają się w solidny szkielet i zwiększają regularność kwitnienia. W Polsce najczęściej osiąga około 1,2–1,5 m wysokości i 1,0–1,3 m szerokości. Od końca maja do czerwca otwierają się duże kwiaty o średnicy około 15-20 cm, ciemnoczerwone do bordowych, zazwyczaj pojedyncze, z wyraźnymi żółtymi pręcikami. Otwarty środek dostarcza pyłku pszczołom i trzmielom, a jednocześnie nadaje kwiatowi lżejszy wyraz niż w pełni pełnokwiatowych odmianach, które po deszczu mogą łatwiej ciężknąć. Zapach bywa raczej słaby. Kwiaty sprawdzą się również w cięciu, najlepiej w niskiej misie, gdzie uwydatni się rysunek środka. Głęboko podzielone liście są ciemnozielone i po przekwitnieniu stanowią spokojne tło dla letnich bylin. W kompozycji prezentuje się naturalnie przy ciepłym murze, przed ciemną zielenią iglaków lub w towarzystwie funkii, tiarell i wiosennych roślin cebulowych.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.1.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii