Piwonia lekarska 'Anemoniflora' - Paeonia officinalis 'Anemoniflora' Paeonia officinalis 'Anemoniflora'

Opis szczegółowy produktu

Piwonia lekarska 'Anemoniflora' - karłowa odmiana 'Anemoniflora' należy do starych odmian ogrodowych, w ofercie bywa również pod nazwą 'Anemoniflora Rosea', a czasem pojawia się w ramach historycznych odmian piwonii lekarskiej. Tworzy niski, wyprostowany kępek z głęboko podzielonymi, ciemnozielonymi liśćmi, wiosną czasem z czerwonawym odcieniem. Dorosła roślina zazwyczaj osiąga 30–40 cm wysokości i 40–50 cm szerokości, na żyznych glebach może osiągnąć około 50 cm. W maju i czerwcu na sztywnych łodygach otwierają się kwiaty o budowie anemona, z szerokimi płatkami na brzegu i gęstym kępem zwężonych płatków w środku. Kolorystyka waha się od intensywnego różu po różowo-czerwony, kwiaty są zazwyczaj pachnące i nadają się do cięcia. Pełne lub półpełne formy dostarczają zapylaczom mniej pyłku niż proste piwonie, jednak w kompozycji dobrze sprawdzają się jako wiosenny akcent między różami, szałwiami i bodziszkami. Roślina jest lekko trująca po spożyciu. W ramach lecznictwa gatunek ten wykorzystuje się płatki kwiatów niektórych ciemno kwitnących odmian, które zawierają barwniki i substancje śluzowe, jednak w praktyce ogrodniczej 'Anemoniflora' ceniona jest przede wszystkim za efekt ozdobny.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ duże kwiaty mogą obciążać roślinę podczas deszczu. Najlepiej rośnie w głębokiej, próchniczej i dobrze przepuszczalnej glebie o pH około 6,5–7,5. W glebach gliniastych wskazana jest warstwa drenażowa i dodatek żwiru, natomiast w glebach lekkich większy udział kompostu. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale długotrwałe okresy bezdeszczowe zmniejszają wielkość kwiatów. Sadzenie odbywa się wiosną lub jesienią, u roślin szczepionych zaleca się umieścić miejsce szczepienia około 10–15 cm poniżej powierzchni, aby krzew z czasem ukorzenił się na własnych korzeniach. Nawożenie odbywa się z umiarem, wiosną sprawdzi się wolno rozpuszczalny nawóz z wyższą zawartością potasu i fosforu, nadmierne nawożenie azotem sprzyja nadmiernemu wzrostowi. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych lub przemarzniętych gałęzi po kwitnieniu, formowanie zazwyczaj nie jest potrzebne. Mrozoodporność dojrzałych roślin w praktyce wynosi około -25 °C, pąki mogą zostać uszkodzone przez późne wiosenne przymrozki, dlatego pomocne jest osłonięte stanowisko i lekki zimowy mulcz. W deszczowych wiosnach może pojawić się szara pleśń lub plamistość liści, cenne jest przewiewne stanowisko i nieprzemoknięty mulcz bez bezpośredniego kontaktu z podstawą łodyg. Zalecane odstępy wynoszą około 1,2–1,5 m w zależności od wybranej kompozycji. W donicy sprawdzi się tylko przy odpowiedniej głębokości, regularnym podlewaniu i zimowej ochronie bryły korzeniowej przed przemarznięciem.

Więcej na: Instrukcja uprawy piwonii

Autor: Nikol | Rewizja: 4.2.2026