Pleioblastus pygmaeus - Bambus Pleioblastus pygmaeus

Opis szczegółowy produktu

Bambus - pochodzi z Japonii i należy do najniższych, wiecznie zielonych bambusów płożących. Z podziemnych kłączy wyrastają smukłe, mocne łodygi, zazwyczaj o wysokości 20–40 cm, w półcieniu i na żyźniejszej glebie mogą być wyższe. Na końcach pędów nosi wąskie, soczysto zielone liście w drobnych wachlarzykach, dzięki czemu roślinność wygląda delikatnie i jednolicie jak zielony dywan. W naszych warunkach kwitnienie pojawia się tylko wyjątkowo, wartość ozdobna polega na ulistnieniu i szybkim zagęszczeniu powierzchni. W dojrzałości kępy i ich kłącza łatwo rozrastają się na szerokość 1–1,5 m, a przy swobodnym wzroście roślinność może w ciągu lat zająć kilka metrów kwadratowych. Wykorzystuje się go jako roślinę okrywową do jasnego podszytu, przy ścieżkach i na obrzeżach rabat, ewentualnie do dużych donic na tarasach, gdzie przypomina niski trawiasty step. W kompozycji dobrze uzupełnia paprocie, funkie, tawułki i wiosenne rośliny cebulowe, którym zapewni spokojne, całoroczne zielone tło.

Uprawa: Najlepiej rośnie w żyznej, próchniczej glebie z dobrym drenażem, która pozostaje lekko wilgotna, odpowiednie pH wynosi około 5,5–8,0. Stanowisko odpowiednie jest na pełnym słońcu i w półcieniu, cenne jest zacisze, ponieważ zimowy, wysuszający wiatr może uszkodzić liście. Rośliny sadzi się od marca do listopada, o ile gleba nie jest zamarznięta. Dla szybkiego pokrycia powierzchni przyjmuje się około 3–5 roślin na m² z rozstawą około 45–60 cm, w zależności od pożądanego tempa wzrostu. Jest to bambus rozłogowy, dlatego dla długoterminowej kontroli wzrostu stosuje się barierę kłączową, która zazwyczaj jest wkopana około 60 cm w głąb ziemi, ewentualnie wybiera się ograniczony rabat. W donicy sprawdzi się większa doniczka i regularne podlewanie, szczególnie latem, gdy płytko korzeniące się kłącza szybciej przesychają. Dojrzałe łany są mrozoodporne do około -20 do -25 °C, przy okrywie śnieżnej nawet niżej, młode nasadzenia docenią ściółkę z liści lub kory. Nawożenie wystarczy jednorazowa wiosenna dawka kompostu, nawożenie z większą ilością azotu jest ograniczane, aby pędy do zimy zdrewniały. Cięcie zazwyczaj nie jest wymagane, dla odmłodzenia wykonuje się przycinanie roślinności wczesną wiosną. Choroby i szkodniki pojawiają się raczej rzadko, problemem jest przede wszystkim długotrwałe przelanie bez drenażu lub odwrotnie, powtarzające się przesuszenie. W okresach suszy wzrost spowalnia, a liście mogą tracić świeżość, dlatego przy roślinności na słońcu należy spodziewać się przynajmniej okazjonalnego podlewania. Wskazana jest również regularna kontrola obrzeży łanu, ponieważ kłącza mogą stopniowo przenikać do otoczenia, także pod obrzeża.

Autor: Krystyna | Aktualizacja: 04.02. 2026