Płomyk covillei - Phlox covillei Floks covillei

Opis szczegółowy produktu

Płomyk coville'a - pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na dużych wysokościach na skalistych wychodniach, rzadkich trawiastych zbiorowiskach i w szczelinach skalnych. W naturze jest przyzwyczajony do szybkiego wysychania po deszczu, dużych wahań temperatury i ubogich, mineralnych podłoży. W ogrodzie tworzy gęsty, poduszkowaty, zimozielony kępek, który stopniowo rozrasta się na szerokość dzięki krótkim rozgałęzieniom i ukorzenianiu się w warstwie powierzchniowej. Wąskie, szydłowate do równowąskich liście pozostają świeżo zielone nawet zimą i utrzymują strukturę nasadzenia w czasie, gdy większość roślin skalnych odpoczywa. Na wiosnę, zazwyczaj w kwietniu i maju, nad liśćmi pojawiają się drobne białe kwiaty o średnicy około 1 cm, z pięcioma obvejowatymi płatkami korony, często lekko wyciętymi na końcu. Kwiaty są proste i czyste, wyglądają niepozornie elegancko i przyciągają wczesne owady zapylające. Pokrój zazwyczaj nie przekracza 5-10 cm wysokości, a w dobrych warunkach może osiągnąć 20-30 cm szerokości. Delikatna tekstura jest cenna między kamieniami, na murkach, w alpinarium i w kamiennych korytach, gdzie dobrze komponuje się z ubiorkami, skalnicami, rozchodnikami lub niskimi goździkami. Dzięki niskiemu pokrojowi naturalnie prezentuje się również jako podszycie przed wyższymi roślinami skalnymi lub małymi iglakami i może tworzyć jasne wyspy w kompozycjach ściśle mineralnych.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w glebie o doskonałym drenażu, najlepiej gliniasto-piaszczystej z dodatkiem żwiru lub grysu. W ciężkich, zimą zamokniętych glebach grozi gnicie szyjki korzeniowej, dlatego często sprawdza się podwyższone stanowisko i mineralne mulczowanie drobnym grysem, który utrzymuje liście czyste i ogranicza wahania wilgotności. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, długotrwałe przelanie jest niewskazane. W pojemnikach sprawdzi się przepuszczalny substrat z dodatkiem żwiru i warstwą drenażową, zimą ważne jest, aby doniczka nie stała w wodzie. Nawożenie zazwyczaj ogranicza się do małych dawek kompostu lub niskich dawek zbilansowanego nawozu wiosną, nadmierne nawożenie zwiększa podatność na przemarzanie i skraca żywotność poduszki. Rośliny sadzi się od marca do października, w odstępach około 20-25 cm, co odpowiada około 12-16 roślinom na m². Kępa z czasem się zagęszcza i po kilku latach można ją podzielić i odmłodzić, aby zachować zwarty pokrój. Cięcie nie jest wymagane, po kwitnieniu można ewentualnie usunąć przekwitłe kwiatostany i suche części. Szkodniki pojawiają się raczej rzadko, w stale wilgotnych miejscach mogą przeszkadzać ślimaki, a w zbyt gęstych łanach może pojawić się mączniak. W naszych warunkach jest mrozoodporna do około -34 °C, bardziej wrażliwa jest raczej na wilgoć zimową niż na sam mróz, dlatego w przypadku skalniaków zaleca się suche stanowisko zimowe.

Autor: Krystyna | Aktualizacja: 04.02. 2026