Płomyk Douglasa 'Crackerjack' Phlox douglasii 'Crackerjack'

Opis szczegółowy produktu

Płomyk Douglasa 'Crackerjack' - pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej. Porasta tam suche, kamieniste zbocza i płytkie gleby na skalnym podłożu. 'Crackerjack' należy do poszukiwanych odmian okrywowych o zimozielonym, gęsto poduszkowatym pokroju. Wąskie, igiełkowate liście są ciemno- do świeżozielonych. Na drewniejących pędach tworzą niski, zwarty łan. Od końca kwietnia do maja nad liśćmi otwierają się płaskie, kołowe kwiaty o szerokości około 1,5 cm. Mają barwę purpurowo-różową do magenty i pojawiają się często pojedynczo lub w niewielkich skupieniach. Zapach jest delikatny, a kwiaty dostarczają nektaru drobnym zapylaczom. W cieplejszych rejonach po wiosennym kwitnieniu może nastąpić słabsze powtórne kwitnienie na przełomie czerwca i lipca, zwłaszcza po lekkim skróceniu pędów. Dorosła roślina osiąga zwykle 5–10 cm wysokości i 30–50 cm szerokości, dlatego przyjmuje się rozstawę 25–30 cm. Sprawdza się w ogrodach skalnych, na rabatach żwirowych, na murkach i w suchych ogródkach przed domem, gdzie tworzy niskie obwódki między kamieniami. Barwa kwiatów dobrze komponuje się ze smagliczkami, ubiorkami, rozchodnikami i niskimi kosaćcami. Igiełkowate ulistnienie wnosi do nasadzeń spokojną fakturę także poza okresem kwitnienia.

Uprawa: Sadzi się na stanowisku w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. W cieplejszym mikroklimacie roślinie służy popołudniowe ocienienie. Zaleca się miejsce osłonięte od wiatru, ale z dobrą cyrkulacją powietrza, która wyraźnie zmniejsza ryzyko mączniaka prawdziwego i innych chorób liści. Najlepiej rośnie w próchnicznej, żyznej glebie o wyrównanej wilgotności, a zarazem dobrze przepuszczalnej. W cięższych glebach zaleca się wymieszanie podłoża z kompostem oraz gruboziarnistym piaskiem lub żwirem. W pojemnikach konieczna jest warstwa drenażowa i sprawny odpływ nadmiaru wody. Odpowiada jej odczyn obojętny do lekko kwaśnego, około pH 6–7. Podlewa się przy korzeniach, unikając zraszania liści. Latem glebę utrzymuje się w stanie umiarkowanej wilgotności. Lepiej podlewać rzadziej, ale obficie. Suszę znosi jedynie średnio, dlatego warto zastosować kilkucentymetrową warstwę ściółki. Stabilizuje ona wilgotność i chroni korzenie przed przegrzewaniem. Wiosną podaje się kompost lub umiarkowane dawki zrównoważonego nawozu. Z azotem należy obchodzić się oszczędnie, ponieważ sprzyja miękkiemu, bujnemu wzrostowi podatnemu na choroby. Przekwitłe kwiatostany usuwa się na bieżąco. Po zakończeniu wegetacji część nadziemną ścina się przy ziemi, a resztki roślin usuwa, co ogranicza zimowanie patogenów. W uprawie pojemnikowej wybiera się odpowiednio dużą donicę o stabilnej objętości podłoża. Zimą chroni się ją przed głębokim przemarznięciem. Sadzenie jest możliwe przez cały sezon, pod warunkiem zapewnienia podlewania i odpowiedniego wyprzedzenia przed pierwszymi przymrozkami. Zalecana rozstawa wynosi zwykle 45–60 cm. W ciepłych i wilgotniejszych rejonach może być większa ze względu na lepszy przepływ powietrza. Początkującym sprawdza się przede wszystkim zasada: nie przelewać, nie podlewać po liściach i nie sadzić roślin zbyt gęsto. Mrozoodporność jest wysoka, zwykle co najmniej poniżej −34 °C.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.02. 2026