Płomyk szydlasty 'McDaniel's Cushion' - Phlox subulata 'McDaniel's Cushion' Phlox subulata 'McDaniel´s Cushion'

Opis szczegółowy produktu

Floks szydlasty 'McDaniel's Cushion' - pochodzi z piaszczystych i kamienistych stanowisk wschodniej Ameryki Północnej. W uprawie stosowany jako niska bylina okrywowa, kwitnąca wczesną wiosną. Odmiana 'McDaniel's Cushion' ceniona jest za zwarty pokrój i intensywnie różowe kwiaty o średnicy około 3 cm. Liście są wąskie, szydlaste, ciemnozielone i tworzą gęstą, delikatnie ustrukturyzowaną poduszkę. Kwiaty pojawiają się zazwyczaj od końca kwietnia do maja, w cieplejszych rejonach nawet wcześniej, i mają typowe wycięte płatki. Dorosłe okazy osiągają około 10–15 cm wysokości i 40–60 cm szerokości, stopniowo rozrastając się w zwarte dywany. W okresie kwitnienia roślina dostarcza nektaru i pyłku dla pszczół, trzmieli i innych zapylaczy. W kompozycjach dobrze komponuje się z barwinkiem, ubiorkiem, rozchodnikami, niskimi jałowcami i wiosennymi roślinami cebulowymi, gdzie różowy kolor podkreśli kamienne lub żwirowe podłoże. Po przekwitnięciu kępa pozostaje dekoracyjna dzięki delikatnej teksturze liści, a na skarpach pomaga ograniczyć zachwaszczenie. Nadaje się jako podszyt pod wyższe drzewa ozdobne, do ogrodów skalnych lub do pojemników, z których tworzy piękny zwis.

Uprawa: Uprawa floksa igiełkowatego wymaga pełnego słońca i niezawodnego drenażu. Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, znosi również lekki półcień, gdzie jednak roślinność jest rzadsza, a kwitnienie słabsze; ważne jest unikanie zimowego przemoczenia, które skraca żywotność dywanów. Idealna gleba jest lekka, piaszczysta do żwirowatej, dobrze przepuszczalna i raczej sucha, o lekko kwaśnym do neutralnego odczynie około pH 6,0–7,5; na glebach wapiennych zazwyczaj rośnie bez problemów, jeśli woda szybko odpływa. Na glebach cięższych strukturę poprawia dodatek żwiru i grubego piasku, mineralna ściółka z drobnego żwiru utrzymuje szyjkę korzeniową suchszą i ogranicza gnicie. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas ukorzeniania, później roślina lepiej znosi suszę niż długotrwałą wilgoć, latem podlewa się raczej doraźnie podczas dłuższego okresu suchości. Nawożenie jest umiarkowane, często wystarcza wiosenna cienka warstwa kompostu, wyższe dawki azotu sprzyjają miękkiemu wzrostowi i słabszemu kwitnieniu. Po przekwitnieniu czasami wykonuje się płytkie skrócenie pędów w celu zagęszczenia i ograniczenia ogołacania środka. Sadzenie w naszych warunkach odbywa się najczęściej od marca do października poza okresem mrozów, zalecane rozstawy wynoszą zazwyczaj 30–35 cm, czyli około 7–11 roślin na m². W pojemnikach stosuje się lekkie, mineralne podłoże z warstwą drenażową i niezawodnym odpływem, zimą bardziej wrażliwy jest balot korzeniowy i ryzykowne bywa przemoczenie podczas mrozów. Mrozoodporność dojrzałych roślin jest wysoka, zazwyczaj około −40 °C, problemem nie jest mróz, ale wilgoć zimą; dla początkujących zaleca się nie uprawiać roślin na ciężkiej glebie gliniastej bez drenażu, nie przelewać i nie pozostawiać dywanów długotrwale w cieniu.

Autor: Krystyna | Aktualizacja: 04.02. 2026