Płomyk wiechowaty 'Koningin Paola' Phlox paniculata 'Koningin Paola'

Opis szczegółowy produktu

Płomyk wiechowaty 'Koningin Paola' - zielna, kępiasta odmiana gatunku Phlox paniculata. Tworzy mocną, wzniesioną i dobrze rozgałęzioną kępę o wysokości i szerokości ok. 60 cm, a na żyznej glebie pędy kwiatowe mogą osiągać 70–80 cm. Naprzeciwległe, lancetowate do jajowato-lancetowatych liście mają soczyście zieloną barwę i przez cały sezon zachowują zdrowy wygląd. Od czerwca do września, a przy sprzyjającej pogodzie także dłużej, na szczytach pędów rozwijają się gęste, zaokrąglone wiechy. Pojedyncze pięciokrotne kwiaty zmieniają odcień od jasnoróżowego przez różowofioletowy aż po delikatnie fioletowy i mają pośrodku drobne białe oczko. Kwiaty pachną słodko i wabią pszczoły, trzmiele oraz motyle, a sztywne pędy nadają się na kwiat cięty. W wazonie kwiaty zachowują świeżość przez ok. 5–8 dni. Odmiana jest ceniona za podwyższoną odporność na mączniaka prawdziwego, upał i wysoką wilgotność powietrza. Na rabatach dobrze komponuje się z rudbekiami, liliowcami, rozchodnikami, szałwiami i trawami ozdobnymi.

Uprawa: Sadzi się ją w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. W cieplejszym mikroklimacie korzystne jest popołudniowe ocienienie. Stanowisko powinno być osłonięte od wiatru, a zarazem dobrze przewiewne, co wyraźnie zmniejsza ryzyko mączniaka prawdziwego i innych chorób liści. Najlepiej rośnie w próchnicznej, żyznej glebie o wyrównanej wilgotności, która jest jednocześnie dobrze przepuszczalna. Do cięższych gleb wprowadza się kompost oraz gruboziarnisty piasek lub żwir. W pojemnikach zapewnia się warstwę drenażową i sprawny odpływ nadmiaru wody. Odpowiada jej odczyn obojętny do lekko kwaśnego, ok. pH 6–7. Wodę kieruje się do korzeni i unika się zraszania liści. Latem utrzymuje się glebę regularnie wilgotną, przy czym lepiej podlewać rzadziej, ale obficie. Suszę znosi tylko umiarkowanie, dlatego zaleca się kilkucentymetrową warstwę ściółki, która stabilizuje wilgotność i chroni korzenie przed przegrzaniem. Wiosną podaje się kompost lub umiarkowane dawki zrównoważonego nawozu. Azotu należy używać oszczędnie, ponieważ sprzyja miękkiemu, bujnemu wzrostowi podatnemu na choroby. Przekwitłe kwiatostany usuwa się na bieżąco. Po zakończeniu wegetacji część nadziemną ścina się przy ziemi, a resztki roślin usuwa, co ogranicza zimowanie patogenów. Do uprawy w pojemniku wybiera się odpowiednio dużą donicę ze stabilną objętością podłoża, a na zimę chroni się ją przed głębokim przemarznięciem. Sadzić można przez cały sezon, pod warunkiem zapewnienia podlewania i z odpowiednim wyprzedzeniem przed pierwszymi przymrozkami. Zalecana rozstawa wynosi zwykle 45–60 cm. W ciepłych i wilgotniejszych miejscach stosuje się większą rozstawę ze względu na lepszy przepływ powietrza. Początkującym sprawdza się przede wszystkim zasada, by nie przelewać, nie podlewać po liściach i nie sadzić roślin zbyt gęsto. Mrozoodporność jest wysoka, zwykle co najmniej poniżej −25 °C.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.7. 2026