Płomyk wiechowaty 'Narwiański Wir' - Phlox paniculata 'Narwiański Wir' Floks wiechowaty 'Narwiański Wir'

Opis szczegółowy produktu

Tawułka 'Narwiański Wir' - bylina pochodząca z wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na skrajach lasów i wzdłuż cieków wodnych w głębokich, żyznych glebach. Odmiana 'Narwiański Wir' stanowi nowszą selekcję z naciskiem na całosezonowy efekt liści. W polskich materiałach hodowlanych podany jest hodowca i właściciel praw B. i P. Godlewscy, licencjonowanie zapewnia Vitroflora. Roślina tworzy wyprostowane, mocne łodygi i kępę o wysokości około 80–100 cm i szerokości około 50–60 cm. Liście są wąskolancetowate, średniozielone z żółtym unerwieniem, dzięki czemu rozjaśniają nasadzenie jeszcze przed kwitnieniem. Od czerwca do sierpnia na szczytach pędów tworzą się bogate wiechy z rurkowatych kwiatów w delikatnym różowym kolorze z intensywniejszym środkiem, często o przyjemnym aromacie. Kwiatostan nadaje się również do cięcia i w okresie kwitnienia jest poszukiwany przez zapylacze. W kompozycji wyróżnia się obok niebieskich szałwii, kocimiętki, przetaczników i ciemnolistnych bruner.

Uprawa: Sadź w pełnym słońcu do lekkiego półcienia, w cieplejszym mikroklimacie korzystne jest popołudniowe zacienienie, jednocześnie wybieraj stanowiska osłonięte od wiatru z dobrą cyrkulacją powietrza, która znacznie zmniejsza ryzyko mączniaka i innych chorób liści. Najlepiej rośnie w próchniczej, żyznej glebie o zrównoważonej wilgotności, która jest jednocześnie dobrze przepuszczalna, w cięższych glebach dodaj kompost i grubszy piasek lub żwir, w pojemnikach zapewnij warstwę drenażową i niezawodny odpływ nadmiaru wody. Odpowiada jej neutralny do lekko kwaśnego odczynu gleby, około pH 6–7. Podlewaj kierując strumień wody do korzeni i unikaj zraszania liści, latem utrzymuj glebę regularnie wilgotną, przy czym lepsze jest rzadsze, ale obfite podlewanie. Suszę znosi tylko średnio, dlatego zaleca się zastosowanie kilkucentymetrowej warstwy ściółki, która stabilizuje wilgotność i jednocześnie chroni korzenie przed przegrzaniem. Na wiosnę dodaj kompost lub umiarkowane dawki zbilansowanego nawozu, z azotem należy uważać, ponieważ sprzyja on miękkiemu, bujnemu wzrostowi podatnemu na choroby. Na bieżąco usuwaj przekwitłe kwiatostany, a po zakończeniu wegetacji przytnij nadziemną część przy ziemi i usuń resztki roślin, co ograniczy przezimowanie patogenów. W pojemnikach wybierz wystarczająco dużą doniczkę o stabilnej objętości podłoża i na zimę chroń ją przed głębokim przemarznięciem. Sadzenie można przeprowadzać przez cały sezon, zapewniając odpowiednie podlewanie i odpowiedni czas przed pierwszymi mrozami. Zalecane rozstawy wynoszą zazwyczaj 45–60 cm, w ciepłych i wilgotniejszych miejscach nawet więcej ze względu na lepszy przepływ powietrza. Początkującym udaje się przede wszystkim nie przelać, nie podlewać po liściach i nie sadzić roślin zbyt gęsto. Mrozoodporność jest wysoka, zazwyczaj co najmniej poniżej −25 °C.

Autor: Krystyna | Aktualizacja: 04.02. 2026