Pluskwica pojedyncza 'Pink Spike' Actaea simplex 'Pink Spike'

Opis szczegółowy produktu

Pluskwica pojedyncza 'Pink Spike' - botanicznie klasyfikowana jako Actaea simplex, w praktyce ogrodniczej często także pod nazwą Cimicifuga ramosa. Rodzaj Actaea pochodzi głównie z chłodniejszych rejonów Azji Wschodniej i Ameryki Północnej, gdzie naturalnie rośnie na skrajach lasów liściastych, w próchnicznych, wilgotniejszych glebach. Odmiana 'Pink Spike' należy do ciemnolistnych selekcji z grupy Atropurpurea Group. Tworzy powoli rozrastającą się kępę głęboko podzielonych liści, które wiosną są zielone, a w ciągu sezonu ciemnieją do czekoladowopurpurowych, niemal czarnych odcieni, często z czerwonawymi łodygami. Pod koniec lata pojawiają się sztywne pędy kwiatowe o wysokości około 1,2–1,6 m, zakończone gronami drobnych kwiatów o długości 30–40 cm. Pąki mają malinoworóżowy odcień, kwiaty otwierają się jasnoróżowe i stopniowo przechodzą w różowawą biel. Kwitnienie trwa od końca sierpnia do października, z kulminacją we wrześniu, kwiaty słodko pachną i dostarczają nektaru oraz pyłku zapylaczom w okresie, gdy cieniste rabaty kwitną skromniej. Kwiatostany sprawdzają się również jako kwiat cięty, a po przekwitnieniu pozostają delikatne, suche owocostany. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia, a jej części po spożyciu mogą być trujące. W kompozycji stanowi pionowy akcent w półcieniu, naturalnie harmonizuje z funkiami, paprociami, tawułkami, żurawkami i trawami ozdobnymi.

Uprawa: W polskich warunkach klimatycznych najlepiej rośnie w półcieniu lub w rozproszonym świetle, z osłoną przed południowym słońcem i wysuszającym wiatrem. Odpowiada jej głębsza, próchniczna i żyzna gleba, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna. W cięższych glebach gliniastych pomaga domieszka gruboziarnistego kompostu i piasku oraz wykonanie warstwy drenażowej. Dobrze reaguje na ściółkę z kompostu liściowego lub kompostu, która stabilizuje wilgotność i temperaturę gleby. Zaleca się lekko kwaśny odczyn gleby, około pH 5,0–6,5. Sadzi się zwykle wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku, gdy gleba jest ciepła i wilgotna. W okresach suszy przydatne jest dodatkowe podlewanie, ponieważ długotrwała susza skraca kwitnienie i może osłabić ulistnienie. Do nawożenia zwykle wystarcza wiosenna dawka kompostu, zbyt duże dawki azotu sprzyjają miękkiemu wzrostowi. Pędy kwiatowe usuwa się po przekwitnieniu, liście pozostawia się do wiosny jako naturalną ochronę lub ścina się je pod koniec zimy. Odmiana osiąga około 120–150 cm wysokości i 60–80 cm szerokości, dla pełnego efektu sadzi się ją w rozstawie około 60 cm, czyli około 3 rośliny na m². Jest mrozoodporna do około -34 °C, młode nasadzenia warto okryć zimową ściółką. Zwykle nie choruje, przy nadmiernej wilgoci i ciężkiej glebie może dochodzić do gnicia korzeni, czasem na młodych pędach pojawiają się mszyce. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w większych pojemnikach z drenażem i przy regularnym podlewaniu, ponieważ system korzeniowy potrzebuje głębokości.

Autor: Nikol | Rewizja: 22.1. 2026