Pomarańcza 'Coditiana' Citrus sinensis 'Coditiana'

Opis szczegółowy produktu

Pomarańcza 'Coditiana' - zimozielona pomarańcza pochodzenia kubańskiego, powstała jako mutacja późnej odmiany 'Valencia'. Wzrost jest słabszy do średnio silnego, korona ma naturalnie szerszy, lekko rozłożysty kształt, w pojemniku osiąga zwykle 2 do 3 m wysokości i 1,5 do 2 m szerokości. Młode pędy mają krótkie ciernie. Liście są skórzaste, błyszcząco zielone, z nieregularnym, szarobiałym do kremowego przebarwieniem, które przez cały rok tworzy wyrazisty efekt dekoracyjny. Białe, intensywnie pachnące kwiaty pojawiają się głównie od marca do maja, w sprzyjających warunkach także w mniejszych falach w ciągu sezonu, i stanowią dobry pożytek dla pszczół. Owoce są średniej wielkości, odwrotnie jajowate do kulistych, w stanie niedojrzałym w zielonożółte prążki, później jasnopomarańczowe z wyraźnym reliefem pierwotnych prążków. Miąższ jest słodki, lekko kwaskowaty, aromatyczny i soczysty, z niewielką liczbą nasion, nadaje się do bezpośredniego spożycia, wyciskania soku i do deserów. W pojemnikach w naszych warunkach klimatycznych owoce dojrzewają późno, zwykle od marca do czerwca, przy czym część plonu może pozostawać na drzewku przez dłuższy czas bez utraty smaku. Podobnie jak inne słodkie pomarańcze, owoce zawierają witaminę C, niektóre witaminy z grupy B oraz roślinne antyoksydanty, które wzbogacają urozmaiconą dietę.

Uprawa: Pomarańcze dobrze rosną na bardzo jasnym stanowisku w ciepłym, osłoniętym miejscu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce się wybarwiają. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku. Sprawdza się ziemia do cytrusów lub własna mieszanka z około 40 % drobnego torfu lub włókna kokosowego, 30 % dojrzałego kompostu i 30 % składnika mineralnego zapewniającego drenaż, na przykład perlitu, pumeksu lub gruboziarnistego piasku kwarcowego o frakcji 2–4 mm. Podlewanie powinno być równomierne, z lekkim przeschnięciem powierzchni między kolejnymi dawkami, ponieważ stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („zgnilizny wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz do cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększony udział potasu oraz regularne uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie wykonuje się po zbiorze, usuwając krzyżujące się i zagęszczające pędy oraz utrzymując jasny środek korony. W pojemnikach o objętości 30–50 litrów roślina stabilnie zawiązuje owoce, a przesadzanie mniej więcej co dwa lata do nieco większego pojemnika wspiera żywotność korzeni. Przed pierwszymi przymrozkami roślinę przenosi się do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i zapewnia dobrą cyrkulację powietrza. Zimowanie sprawdza się przy oknie w jasnym garażu ze światłem dziennym, na chłodnej werandzie lub w nieogrzewanej szklarni z temperaturą utrzymywaną powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząśnięcie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.11. 2025 

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów