Pomarańcza 'Jaffa' (Shamouti) Citrus sinensis 'Jaffa' (Shamouti)

Opis szczegółowy produktu

Pomarańcza 'Jaffa' (Shamouti)  - należy do historycznie ważnych odmian pochodzących z rejonu wschodniego Morza Śródziemnego. W naszych warunkach klimatycznych uprawia się ją wyłącznie w pojemnikach jako zimozielony, średnio silnie rosnący krzew lub niskie drzewko. W pojemniku osiąga około 1,5–2 m wysokości i 0,8–1,2 m szerokości. Korona jest gęsta, raczej wzniesiona, z krótszymi cierniami na młodszych pędach. Liście są średniej wielkości, podłużnie jajowate, skórzaste, ciemnozielone i błyszczące, a po roztarciu wydzielają typowy cytrusowy aromat. Wiosną, najczęściej w kwietniu i maju, pojawiają się białe do kremowobiałych, intensywnie pachnące kwiatostany, które przyciągają owady zapylające, zwłaszcza pszczoły. Odmiana jest samopylna, dlatego owocuje także wtedy, gdy uprawia się tylko jedno drzewko. We wnętrzach warto delikatnie potrząsnąć koroną lub przenieść pyłek pędzelkiem, aby uzyskać lepsze zawiązanie owoców. Owoce są średnie do dużych, owalne do lekko wydłużonych, o grubszej, intensywnie pomarańczowej skórce. Skórka stosunkowo łatwo się obiera i dobrze znosi przenoszenie. Miąższ jest pomarańczowy, delikatny, soczysty, o wyraźnie słodkim smaku i niższej kwasowości, z bardzo małą liczbą nasion. W uprawie pojemnikowej w strefie umiarkowanej owoce dojrzewają zwykle od lutego do kwietnia, zależnie od warunków stanowiska i sposobu podlewania. Dojrzałe pomarańcze nadają się przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, do sałatek owocowych i deserów oraz do aromatyzowania napojów. Podobnie jak inne słodkie pomarańcze zawierają witaminę C, niektóre witaminy z grupy B, potas i błonnik, które wzbogacają urozmaiconą i zbilansowaną dietę.

Uprawa: Pomarańcze dobrze rosną w bardzo jasnym, ciepłym i osłoniętym miejscu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce się wybarwiają. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzać wodę, o pH 6,0–6,5 i z większą zawartością potasu, która sprzyja zrównoważonemu smakowi. Sprawdza się podłoże do cytrusów lub własna mieszanka: około 40 % drobnego torfu lub włókna kokosowego, 30 % dojrzałego kompostu i 30 % składnika mineralnego zapewniającego drenaż, na przykład perlitu, pumeksu lub gruboziarnistego piasku kwarcowego o frakcji 2–4 mm. Podlewa się równomiernie, a między kolejnymi dawkami wierzchnia warstwa podłoża powinna lekko przeschnąć. Stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („zgnilizny wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz do cytrusów. W maju i czerwcu zaleca się zwiększony udział potasu i regularne uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie wykonuje się po zbiorze: usuwa się krzyżujące się i zagęszczające pędy oraz utrzymuje jasny środek korony. W pojemnikach o pojemności 30–50 litrów drzewko stabilnie zawiązuje owoce, a przesadzenie mniej więcej co dwa lata do nieco większego pojemnika wspiera żywotność korzeni. Przed pierwszymi przymrozkami roślinę przenosi się do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i zapewnia dobrą cyrkulację powietrza. Do zimowania sprawdza się także miejsce przy oknie w jasnym garażu ze światłem dziennym, zimna weranda lub nieogrzewana szklarnia z temperaturą utrzymywaną powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu delikatne potrząśnięcie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.11. 2025 

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów