Pomarańcza 'Morita' Citrus sinensis 'Morita'

Opis szczegółowy produktu

Drzewko pomarańczowe 'Morita' <\/strong>- wczesna odmiana drzewka pomarańczowego, powstała jako mutacja pąkowa znanej odmiany 'Washington Navel', należy zatem do grupy navel z charakterystycznym „pępkiem” na szczycie owocu i bardzo słodkim, deserowym miąższem. W pojemnikach zazwyczaj dorasta do 1,5–2 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, korona jest średnio gęsta, lekko rozłożysta i dobrze znosi cięcie formujące. Wiecznie zielone, skórzaste liście są eliptyczne, błyszczące, ciemnozielone i po roztarciu wyraźnie aromatyczne. Na wiosnę, od kwietnia do czerwca, na końcach pędów pojawiają się białe, gwiazdkowate kwiaty w gronach, silnie pachnące i atrakcyjne dla pszczół. Owoce są średniej wielkości do dużych, o średnicy około 7–9 cm, okrągłe do lekko owalnych, o gładkiej, intensywnie pomarańczowej skórce. Miąższ jest jasno pomarańczowy, bardzo soczysty, delikatnie aromatyczny, o zrównoważonym stosunku cukrów do kwasów i niewielkiej ilości nasion, często prawie bezpestkowy. Odmiana należy do najwcześniejszych pomarańczy, w odpowiednich warunkach wybarwia się i słodzi już od końca jesieni, najczęściej zbierana jest od grudnia do lutego. Owoce nadają się jako owoce stołowe, do świeżych soków, deserów i marmolad, zawierają głównie witaminę C i flawonoidy, które przyczyniają się do aktywności antyoksydacyjnej cytrusów. Podobnie jak większość drzewek pomarańczowych, 'Morita' jest samopylna, w pomieszczeniach przydatne może być delikatne potrząśnięcie koroną lub przeniesienie pyłku pędzelkiem dla lepszego zawiązania owoców. W nasadzeniach pojemnikowych na tarasach i balkonach dobrze komponuje się z innymi cytrusami i śródziemnomorskimi ziołami o podobnych wymaganiach dotyczących słońca i przepuszczalnej gleby.

Uprawa: Pomarańczowce dobrze rosną w bardzo jasnym miejscu w ciepłym zaciszu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce wybarwiają się. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku. Sprawdza się mieszanka dla cytrusów lub własny miks składający się w około 40% z drobnego torfu lub wiórów kokosowych, 30% dojrzałego kompostu i 30% składnika mineralnego dla drenażu, na przykład perlitu, pumeksu lub grubego piasku kwarcowego frakcji 2–4 mm. Podlewanie odbywa się równomiernie, między poszczególnymi dawkami lekko przesychając, stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („pleśni wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz dla cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększoną zawartość potasu i bieżące uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie następuje po zbiorach, usuwa się skrzyżowane i zagęszczające pędy, a utrzymuje się jasny środek korony. W donicach o objętości 30–50 litrów tworzy się stabilne zawiązywanie owoców, przesadzanie po około dwóch latach do nieco większej donicy wspomaga witalność korzeni. Przed pierwszymi mrozami następuje przeniesienie do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i utrzymuje dobrą cyrkulację powietrza. Zimowanie sprawdza się przy oknie w jasnym garażu z dostępem do światła dziennego, na zimnej werandzie lub w nieogrzewanej szklarni z temperaturą powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząsanie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców.

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów