Pomarańcza 'Morita' Citrus sinensis 'Morita'

Opis szczegółowy produktu

Pomarańcza 'Morita' - ta wczesna odmiana pomarańczy powstała jako mutacja pąkowa znanej odmiany 'Washington Navel', należy więc do pomarańczy pępkowych (navel) z charakterystycznym „pępkiem” na szczycie owocu i bardzo słodkim, deserowym miąższem. W pojemnikach dorasta zwykle do 1,5–2 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, korona jest średnio gęsta, lekko rozłożysta i dobrze znosi cięcie formujące. Zimozielone, skórzaste liście są eliptyczne, błyszczące, ciemnozielone, a po roztarciu wyraźnie aromatyczne. Wiosną, od kwietnia do czerwca, na końcach pędów pojawiają się zebrane w pęczki białe, gwiaździste kwiaty, intensywnie pachnące i atrakcyjne dla pszczół. Owoce są średniej wielkości do dużych, o średnicy około 7–9 cm, kuliste do lekko owalnych, z gładką, intensywnie pomarańczową skórką. Miąższ jest jaskrawopomarańczowy, bardzo soczysty, delikatnie aromatyczny, o zrównoważonej proporcji cukrów i kwasów oraz z niewielką liczbą nasion, często prawie beznasienny. Odmiana należy do najwcześniejszych pomarańczy, w sprzyjających warunkach wybarwia się i nabiera słodyczy już od końca jesieni, a zbiór przypada najczęściej od grudnia do lutego. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, na świeże soki, do deserów i marmolad, zawierają przede wszystkim witaminę C oraz flawonoidy, które współtworzą aktywność przeciwutleniającą cytrusów. Jak większość pomarańczy, 'Morita' jest samopylna, we wnętrzach warto jednak delikatnie potrząsnąć koroną lub przenieść pyłek pędzelkiem, aby uzyskać więcej zawiązków. W nasadzeniach pojemnikowych na tarasach i balkonach dobrze komponuje się z innymi cytrusami oraz ziołami śródziemnomorskimi o podobnych wymaganiach co do słońca i przepuszczalnego podłoża.

Uprawa: Pomarańcze najlepiej rosną na bardzo jasnym, ciepłym i osłoniętym stanowisku, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce się wybarwiają. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższym udziałem potasu, który zapewnia zrównoważony smak. Sprawdza się podłoże do cytrusów lub własna mieszanka z około 40 % drobnego torfu lub włókna kokosowego, 30 % dojrzałego kompostu i 30 % składnika mineralnego zapewniającego drenaż, na przykład perlitu, pumeksu lub gruboziarnistego piasku kwarcowego o frakcji 2–4 mm. Podlewa się równomiernie, pozwalając powierzchni podłoża lekko przeschnąć między kolejnymi dawkami, ponieważ stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („zgnilizny wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz do cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększony udział potasu i regularne uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie wykonuje się po zbiorze, usuwając krzyżujące się i zagęszczające pędy oraz utrzymując prześwietlony środek korony. W pojemnikach o pojemności 30–50 litrów roślina stabilnie zawiązuje owoce, a przesadzanie mniej więcej co dwa lata do nieco większego pojemnika wspiera żywotność korzeni. Przed pierwszymi przymrozkami roślinę przenosi się do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i zapewnia dobrą cyrkulację powietrza. Do zimowania sprawdza się miejsce przy oknie w jasnym garażu z dostępem światła dziennego, na zimnej werandzie lub w nieogrzewanej szklarni z temperaturą utrzymywaną powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząśnięcie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.11. 2025 

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów