Pomarańcza 'Parson Brown' Citrus sinensis 'Parson Brown'

Opis szczegółowy produktu

'Parson Brown' – należy do starszych, wcześnie dojrzewających odmian słodkiej pomarańczy, które zdobyły sławę głównie w regionach uprawy cytrusów na Florydzie. Odmiana powstała jako przypadkowa siewka z owocu pochodzącego z Chin i zyskała rozgłos wśród hodowców w drugiej połowie XIX wieku. W warunkach Europy Środkowej dorasta do wysokości około 1,5–2 m i szerokości 1–1,5 m. Korona jest średnio gęsta, lekko rozłożysta, dobrze reaguje na cięcie formujące. Liście są wiecznie zielone, skórzaste, eliptyczne, ciemnozielone i błyszczące, o wyraźnym cytrusowym zapachu po roztarciu. Na wiosnę, zazwyczaj od marca do maja, na końcach pędów pojawiają się białe kwiaty w mniejszych skupiskach, intensywnie pachnące i atrakcyjne dla pszczół, co sprzyja dobremu zawiązywaniu owoców. Jako słodka pomarańcza, 'Parson Brown' jest samopylna, więc plon daje nawet pojedyncze drzewko; w pomieszczeniach pomocne bywa delikatne potrząśnięcie koroną lub przeniesienie pyłku pędzelkiem dla większego zawiązania. Owoce są średniej wielkości, okrągłe do lekko spłaszczonych, o gładkiej, żółto-pomarańczowej lub pomarańczowej skórce. Miąższ jest pomarańczowy, gruboziarnisty, bardzo soczysty, słodki z delikatną kwasowością i przyjemnym aromatem, zawiera więcej nasion, co zalicza go raczej do odmian nadających się na sok niż do typowych pomarańczy stołowych bezpestkowych. W pojemnikach, w naszych warunkach, owoce dojrzewają zazwyczaj od października do listopada, przy sprzyjającej jesieni mogą utrzymać się na roślinie nawet do miesięcy zimowych. W kuchni używa się ich świeżych, do wyciskania soku, na marmolady, syropy, desery i sałatki owocowe.

Uprawa: Pomarańczowce dobrze rosną w bardzo jasnym miejscu w ciepłym zaciszu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce wybarwiają się. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku. Sprawdza się mieszanka dla cytrusów lub własny miks składający się w około 40% z drobnego torfu lub wiórów kokosowych, 30% dojrzałego kompostu i 30% składnika mineralnego dla drenażu, na przykład perlitu, pumeksu lub grubego piasku kwarcowego frakcji 2–4 mm. Podlewanie odbywa się równomiernie, między poszczególnymi dawkami lekko przesychając, stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („pleśni wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz dla cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększoną zawartość potasu i bieżące uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie następuje po zbiorach, usuwa się skrzyżowane i zagęszczające pędy, a utrzymuje się jasny środek korony. W donicach o objętości 30–50 litrów tworzy się stabilne zawiązywanie owoców, przesadzanie po około dwóch latach do nieco większej donicy wspomaga witalność korzeni. Przed pierwszymi mrozami następuje przeniesienie do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i utrzymuje dobrą cyrkulację powietrza. Zimowanie sprawdza się przy oknie w jasnym garażu z dostępem do światła dziennego, na zimnej werandzie lub w nieogrzewanej szklarni z temperaturą powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząsanie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców.

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów