Pomarańcza 'Parson Brown' Citrus sinensis 'Parson Brown'

Opis szczegółowy produktu

Pomarańcza 'Parson Brown' - należy do starszych, wcześnie dojrzewających odmian pomarańczy słodkiej, które zasłynęły zwłaszcza w rejonach uprawy cytrusów na Florydzie. Odmiana powstała jako przypadkowa siewka z owocu pochodzącego z Chin, a wśród sadowników stała się znana w drugiej połowie XIX wieku. W warunkach Europy Środkowej osiąga około 1,5–2 m wysokości i 1–1,5 m szerokości. Korona jest średnio gęsta, lekko rozłożysta i dobrze reaguje na cięcie formujące. Liście są zimozielone, skórzaste, eliptyczne, ciemnozielone i błyszczące, po roztarciu wydzielają intensywny cytrusowy zapach. Wiosną, zwykle od marca do maja, na końcach pędów pojawiają się białe kwiaty zebrane w niewielkie skupienia, mocno pachnące i atrakcyjne dla pszczół, co sprzyja dobremu zawiązywaniu owoców. Jako pomarańcza słodka 'Parson Brown' jest samopylna, więc plonuje nawet pojedyncze drzewko. We wnętrzach warto delikatnie potrząsnąć koroną lub przenieść pyłek pędzelkiem, aby zwiększyć zawiązanie owoców. Owoce są średniej wielkości, kuliste do lekko spłaszczonych, o gładkiej, żółtopomarańczowej do pomarańczowej skórce. Miąższ jest pomarańczowy, grubiej ziarnisty, bardzo soczysty, słodki z delikatną kwaskowością i przyjemnym aromatem. Zawiera więcej nasion, dlatego odmiana ta nadaje się raczej na sok niż jako typowa beznasienna pomarańcza deserowa. W donicach w naszych warunkach owoce dojrzewają zazwyczaj od października do listopadu, a przy sprzyjającej jesieni mogą pozostawać na roślinie aż do miesięcy zimowych. W kuchni wykorzystuje się je na świeżo, do wyciskania soku, do marmolad, syropów, deserów i sałatek owocowych. 

Uprawa: Pomarańcze dobrze rosną w bardzo jasnym miejscu, w ciepłym i osłoniętym zakątku, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce się wybarwiają. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzać wodę, o pH 6,0–6,5 i z większym udziałem potasu, który zapewnia wyrównany smak. Sprawdza się ziemia do cytrusów lub własna mieszanka z około 40 % drobnego torfu lub włókna kokosowego, 30 % dojrzałego kompostu i 30 % składnika mineralnego poprawiającego drenaż, na przykład perlitu, pumeksu lub gruboziarnistego piasku kwarcowego o frakcji 2–4 mm. Podlewa się równomiernie, pozwalając, by powierzchnia podłoża między kolejnymi dawkami lekko przeschła, ponieważ stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („zgnilizny wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz do cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększony udział potasu oraz regularne uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie wykonuje się po zbiorze, usuwając krzyżujące się i zagęszczające pędy oraz utrzymując prześwietlony środek korony. W pojemnikach o objętości 30–50 litrów drzewko stabilnie zawiązuje owoce, a przesadzenie mniej więcej co dwa lata do nieco większej donicy wspiera witalność korzeni. Przed pierwszymi przymrozkami roślinę przenosi się do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i zapewnia dobrą cyrkulację powietrza. Do zimowania sprawdza się miejsce przy oknie w jasnym garażu z dostępem światła dziennego, chłodna weranda lub nieogrzewana szklarnia z temperaturą utrzymywaną powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząsanie gałęziami lub naturalny ruch powietrza mogą poprawić zawiązywanie owoców. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.11. 2025 

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów