Pomarańcza 'Sanguinello' Citrus sinensis 'Sanguinello'

Opis szczegółowy produktu

Drzewko pomarańczowe 'Sanguinello' - późna pomarańcza krwista pochodząca z regionów Morza Śródziemnego, często kojarzona z uprawą we Włoszech. Drzewo jest małe do średnio rosnącego, w doniczce w naszych warunkach osiąga około 1,5–2 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości. Korona jest rozłożysta, gałęzie posiadają skórzaste, eliptyczne, błyszczące ciemnozielone liście o długości około 7–10 cm, na młodym drewnie pojawiają się tylko drobne ciernie. Na wiosnę, zazwyczaj od kwietnia do czerwca, tworzy białe, woskowe kwiaty w mniejszych skupiskach na końcach pędów, silnie pachnące i atrakcyjne dla owadów zapylających. Odmiana jest samopylna, więc owocuje nawet pojedyncze drzewko w donicy; w pomieszczeniach przydatne jest delikatne potrząśnięcie koroną lub przeniesienie pyłku pędzelkiem dla lepszego zawiązania. Owoce są średniej wielkości, okrągłe do lekko eliptycznych, często w skupiskach, o wadze około 150–210 g. Skórka jest średniej grubości, gładka do lekko ziarnistej, w czasie dojrzewania ciemnopomarańczowa z czerwonym rumieńcem, przy chłodniejszych nocach wyraźniej przebarwia się na czerwono. Miąższ jest soczysty, przy dobrym wybarwieniu rubinowoczerwony, smak słodki z zrównoważoną kwasowością i malinowymi nutami, z niewielką liczbą nasion. Owoce zawierają witaminę C i barwniki typowe dla pomarańczy krwistych i sprawdzają się jako element zróżnicowanej diety. W warunkach środkowej Europy dojrzewają w donicach zazwyczaj od stycznia do marca, na drzewie dobrze się utrzymują i umożliwiają stopniowy zbiór. Zastosowanie jest szerokie, nadają się do bezpośredniego spożycia, na soki, lemoniady, marmolady, sorbety i sałatki owocowe.

Uprawa: Pomarańczowce dobrze rosną w bardzo jasnym miejscu w ciepłym zaciszu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce wybarwiają się. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku. Sprawdza się mieszanka dla cytrusów lub własny miks składający się w około 40% z drobnego torfu lub wiórów kokosowych, 30% dojrzałego kompostu i 30% składnika mineralnego dla drenażu, na przykład perlitu, pumeksu lub grubego piasku kwarcowego frakcji 2–4 mm. Podlewanie odbywa się równomiernie, między poszczególnymi dawkami lekko przesychając, stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („pleśni wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz dla cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększoną zawartość potasu i bieżące uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie następuje po zbiorach, usuwa się skrzyżowane i zagęszczające pędy, a utrzymuje się jasny środek korony. W donicach o objętości 30–50 litrów tworzy się stabilne zawiązywanie owoców, przesadzanie po około dwóch latach do nieco większej donicy wspomaga witalność korzeni. Przed pierwszymi mrozami następuje przeniesienie do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i utrzymuje dobrą cyrkulację powietrza. Zimowanie sprawdza się przy oknie w jasnym garażu z dostępem do światła dziennego, na zimnej werandzie lub w nieogrzewanej szklarni z temperaturą powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząsanie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców.

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów