Pomarańcza 'Verna' (Berna) Citrus sinensis 'Verna'

Opis szczegółowy produktu

'Verna' Pomarańcza Słodka - późna hiszpańska odmiana pomarańczy słodkiej, zaliczana do późnych pomarańczy deserowych i do produkcji soku. Tworzy wolniej rosnące, raczej zwarte drzewko o gęstszej koronie, które w pojemnikach zazwyczaj osiąga około 1,5–2 m wysokości i 1–1,2 m szerokości. Liście są średniej wielkości, podłużne, skórzaste i wiecznie zielone, na młodych pędach mogą pojawiać się krótsze ciernie. Białawe kwiaty o silnym, typowo cytrusowym zapachu pojawiają się głównie od marca do maja, często w bogatych pęczkach w kątach liści i są cennym źródłem nektaru dla owadów zapylających. Owoce są małe do średniej wielkości, owalne do elipsoidalnych, o gładszej do lekko grudkowatej skórce średniej grubości, w pełni dojrzałości zabarwione na pomarańczowo. Miąższ jest dobrze wybarwiony, średnio soczysty, słodki, z niewielką ilością nasion, nadaje się do spożycia na surowo i do wyciskania soku, owoce dobrze utrzymują się na drzewku i dłużej zachowują jakość, co sprzyja stopniowemu zbiorowi. W warunkach ochrony uprawy w Europie Środkowej dojrzewanie owoców odbywa się zazwyczaj od stycznia do marca. Słodkie pomarańcze są naturalnym źródłem witaminy C, błonnika i roślinnych przeciwutleniaczy, wykorzystywane są zarówno w kuchni, jak i w tradycyjnym ziołolecznictwie, zwłaszcza do wykorzystania skórki i kwiatów w postaci aromatycznych herbat i domowych maceratów.

Uprawa: Pomarańczowce dobrze rosną w bardzo jasnym miejscu w ciepłym zaciszu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce wybarwiają się. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższą zawartością potasu dla zrównoważonego smaku. Sprawdza się mieszanka dla cytrusów lub własny miks składający się w około 40% z drobnego torfu lub wiórów kokosowych, 30% dojrzałego kompostu i 30% składnika mineralnego dla drenażu, na przykład perlitu, pumeksu lub grubego piasku kwarcowego frakcji 2–4 mm. Podlewanie odbywa się równomiernie, między poszczególnymi dawkami lekko przesychając, stałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („pleśni wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz dla cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększoną zawartość potasu i bieżące uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie następuje po zbiorach, usuwa się skrzyżowane i zagęszczające pędy, a utrzymuje się jasny środek korony. W donicach o objętości 30–50 litrów tworzy się stabilne zawiązywanie owoców, przesadzanie po około dwóch latach do nieco większej donicy wspomaga witalność korzeni. Przed pierwszymi mrozami następuje przeniesienie do jasnego korytarza lub ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i utrzymuje dobrą cyrkulację powietrza. Zimowanie sprawdza się przy oknie w jasnym garażu z dostępem do światła dziennego, na zimnej werandzie lub w nieogrzewanej szklarni z temperaturą powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząsanie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców.

Autor: Kristýna | Rewizja: 17.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów