Pomarańcza mirtolistna 'Chinotto' Citrus myrtifolia 'Chinotto'

Opis szczegółowy produktu

Pomarańcza mirtolistna 'Chinotto' - stara włoska odmiana pomarańczy mirtolistnej o zagęszczonym, naturalnie zwartym wzroście i drobnych, sztywnych, ciemnozielonych liściach, które kształtem przypominają mirt. Wiosną i często ponownie pod koniec lata wytwarza śnieżnobiałe, intensywnie pachnące kwiaty zebrane w krótkie skupienia, które przywabiają owady zapylające. Owoce są drobne, kuliste do lekko spłaszczonych, w pełni dojrzałości intensywnie pomarańczowe, z delikatną, cieńszą skórką i gorzko-słodkim, wyraźnie aromatycznym miąższem. We Włoszech tradycyjnie kandyzuje się je oraz wykorzystuje do marmolad, syropów i gorzkich lemoniad typu chinotto, a także do likierów i bittersów, którym nadają charakterystyczną cytrusowo-korzenną nutę. W uprawie pojemnikowej osiąga zwykle 1–1,5 m wysokości i 0,8–1,2 m szerokości. Odmiana jest samopylna, dlatego nie wymaga zapylacza i owocuje niezawodnie także jako pojedyncza roślina, we wnętrzach pomaga delikatne potrząsanie koroną lub przenoszenie pyłku pędzelkiem, co zwiększa zawiązywanie owoców. Zbiór w naszych warunkach klimatycznych przypada najczęściej od grudnia do marca, w zależności od warunków uprawy i długości zimowego nasłonecznienia. Charakter owoców wręcz zachęca do dalszego przetwarzania – oprócz marmolad i kandyzowania nadają się także do aromatyzowania toników, syropów, a w kuchni do sosów podawanych do białego mięsa i ryb.

Uprawa: Pomarańcze najlepiej rosną w bardzo jasnym, ciepłym i osłoniętym miejscu, gdzie korona bez przeciągów dobrze dojrzewa, a owoce się wybarwiają. Podłoże powinno być przewiewne i szybko odprowadzające wodę, o pH 6,0–6,5 i z wyższym udziałem potasu, co sprzyja zrównoważonemu smakowi. Sprawdza się podłoże do cytrusów lub własna mieszanka z około 40 % drobnego torfu lub włókna kokosowego, 30 % dojrzałego kompostu i 30 % składnika mineralnego zapewniającego drenaż, na przykład perlitu, pumeksu lub gruboziarnistego piasku kwarcowego frakcji 2–4 mm. Podlewa się równomiernie, pozwalając powierzchni podłoża lekko przeschnąć między kolejnymi dawkami, trwałe przelanie zwiększa ryzyko fytoftorozy („zgnilizny wodnej”). Od wiosny do końca lata stosuje się nawóz do cytrusów, w maju i czerwcu zaleca się zwiększony udział potasu oraz systematyczne uzupełnianie mikroelementów, zwłaszcza żelaza, manganu i cynku. Cięcie wykonuje się po zbiorze, usuwając krzyżujące się i zagęszczające pędy oraz utrzymując prześwietlony środek korony. W pojemnikach o pojemności 30–50 litrów roślina stabilnie zawiązuje owoce, a przesadzenie mniej więcej co dwa lata do nieco większego pojemnika wspiera żywotność korzeni. Przed pierwszymi przymrozkami roślinę przenosi się na jasny korytarz lub do ogrodu zimowego o temperaturze 5–10 °C, gdzie ogranicza się podlewanie i zapewnia dobrą cyrkulację powietrza. Do zimowania sprawdza się miejsce przy oknie w jasnym garażu z dostępem światła dziennego, chłodna weranda lub nieogrzewana szklarnia z temperaturą utrzymywaną powyżej 0 °C. Pomarańcze są samopylne, jednak przy powtarzającym się kwitnieniu w mieszkaniu lekkie potrząsanie gałęziami lub naturalny ruch powietrza może poprawić zawiązywanie owoców. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 14.11. 2025 

Więcej na:  Instrukcja uprawy cytrusów