Posłonek x hybridum 'Lawrensons Pink' - Helianthemum x hybridum 'Lawrensons Pink' Helianthemum x hybridum 'Lawrensons Pink'

Opis szczegółowy produktu

Dewertnik x hybridum 'Lawrensons Pink' - niski półkrzew. Grupa ogrodowa Helianthemum × hybridum nawiązuje do europejskich gatunków z kręgu H. nummularium, które w naturze zasiedlają suche trawniki, kamieniste zbocza i wapienne stoki z szybkim odpływem wody. Odmiana tworzy niski, u podstawy zdrewniały półkrzew z płożącymi pędami, zazwyczaj o wysokości 0,15–0,2 m i szerokości 0,4–0,5 m. Łodygi są delikatnie omszone, liście wąskie, skórzaste, ciemnozielone do szarozielonych i przeważnie zimozielone, dzięki czemu niski dywan pozostaje widoczny w rabacie nawet zimą. Od maja do sierpnia na końcach pędów otwierają się miseczkowate kwiaty o średnicy 2–3 cm w delikatnym różowym kolorze, często z czerwonymi znakami u środka i żółtymi pręcikami. Pojedynczy kwiat jest krótkotrwały, ale kwitnie stopniowo falami, dzięki czemu roślina sprawia wrażenie długo kwitnącej. Zapach jest raczej subtelny, ale kwiaty dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i innym zapylaczom. W kompozycji ogrodowej sprawdza się na przedzie rabat, w skalniakach, na górnych krawędziach suchych murków, w szczelinach między kamieniami i w donicach, gdzie delikatny różowy kolor uspokaja kamieniste i żwirowe struktury. Dobrze komponuje się z macierzanką, ubiorkiem, rozchodnikami, niskimi szałwiami, kocimiętką i drobnymi iglakami.

Uprawa: Do uprawy w Czechach najlepiej nadaje się pełne słońce i ciepłe, przewiewne stanowisko, ponieważ w półcieniu spada liczba kwiatów, a roślinność przerzedza się. Kluczowa jest przepuszczalność gleby, idealna jest gleba żwirowata lub piaszczysto-gliniasta z kamieniami, która zimą szybko odprowadza wodę. Odpowiada pH około 6,5–8,0 i gleba raczej uboga do średnio żyznej, nadmierne nawożenie azotem prowadzi do bardziej miękkiego wzrostu. Podlewanie jest ważne po posadzeniu, później przyda się dobra odporność na suszę, jednak długotrwałe przemoczenie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach pewniejszy jest termin wiosenny. Po przekwitnięciu zazwyczaj wykonuje się lekkie skrócenie pędów, aby wspomóc rozkrzewianie i zwarty pokrój, cięcie starego drewna wykonuje się ostrożnie. W donicach sprawdza się warstwa drenażowa i podłoże mineralne, zimą ważna jest ochrona przed trwałą wilgocią. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się w przybliżeniu od -25 do -29 °C, słabym punktem jest kombinacja mrozu i wilgoci, dlatego pomocny jest żwirowy mulcz u szyjki korzeniowej i osłona przed zimowymi deszczami na cięższych glebach. Spośród chorób może pojawić się zgnilizna korzeni na ciężkich glebach, wyjątkowo również opieńka na stanowiskach z jej obecnością. Zalecane rozstawy wynoszą 30–40 cm, co odpowiada około 6–9 roślinom na m².

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026