Powojnik 'Albina Plena' Powojnik 'Albina Plena'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Albina Plena' - ozdobna odmiana powojnika alpejskiego, zaliczana do grupy powojników wcześnie kwitnących atragene. Powstał w wyniku hodowli w warunkach skandynawskich i posiada cechy gatunków pochodzących z górskich obszarów Europy i Azji. Tworzy opadający, delikatnie rozgałęziony pnącz, który za pomocą ogonków liściowych przyczepia się do podpory i w ogrodach zazwyczaj osiąga 3–4 m wysokości i około 1,5 m szerokości. Pędy są cienkie, elastyczne i z wiekiem drewnieją. Liście są nieparzystopierzaste do głęboko podzielonych, z mniejszymi listkami, w kolorze świeżej do średniozielonej. Główną ozdobą są pełne kwiaty w kształcie lekko pochylonego dzwonka, o średnicy około 6–8 cm. Składają się z kilku rzędów wąskich, lancetowatych płatków w kolorze kremowobiałym do czystobiałego, z zaznaczeniem żółtego środka. Główne kwitnienie odbywa się w kwietniu i maju na zeszłorocznym drewnie, w sprzyjających latach latem mogą pojawić się pojedyncze dodatkowe kwiaty. Po przekwitnięciu powstają charakterystyczne, puchate nasiona, które nadają pnączowi ozdobny wygląd aż do jesieni. 'Albina Plena' nadaje się do pnącia po pergolach, murkach, starych krzewach lub mniejszych drzewach i wyróżnia się naturalnym, lekko leśnym charakterem. Nie jest wymagający w uprawie i jest bardzo odporny. Powojnik jest ogólnie pięknym elementem do ogrodów, dodaje delikatnego i przyjemnego wyglądu każdemu ogrodowi. Należy do grupy 1 powojów określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.