Powojnik 'Andromeda' Clematis 'Andromeda'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Andromeda' - odmiana o pełnych kwiatach. Należy do grupy wczesnych wielkokwiatowych powojników, wyhodowanych z myślą o obfitym kwitnieniu na pergolach i ścianach domów. Pędy stopniowo drewnieją i w warunkach Europy Środkowej osiągają 2–3 m wysokości oraz około 1–1,5 m szerokości, zależnie od rodzaju podpory i sposobu cięcia. Liście są soczyście zielone, złożone i na zimę opadają. W maju i czerwcu pojawiają się duże kwiaty o średnicy 12–18 cm, w pierwszej fali często półpełne. Działki okwiatu mają kremowobiałe tło z różowym do karminowego paskiem pośrodku, a żółte pylniki tworzą ciepły środek kwiatu. Pod koniec lata, zwykle w sierpniu i wrześniu, następuje druga fala kwitnienia, tym razem z pojedynczymi, gwiaździstymi kwiatami. Po przekwitnięciu tworzą się owłosione niełupki, które nadają roślinie dekoracyjny wygląd. Kwiaty odwiedzają owady, zwłaszcza pszczoły i trzmiele. Powojnik świetnie sprawdza się na pergolach, łukach, kratach i przy mniejszych drzewach, gdzie łagodzi linie i wnosi jasny akcent do kompozycji z różami czy hortensjami. Nie jest wymagający w uprawie i dzięki temu stał się numerem jeden wśród swobodnie pnących się i kwitnących roślin ogrodowych. Należy do 2. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle lekko zagłębia się poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja tworzeniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypada 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do kwitnących bylin. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki chroni się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, nieprzemoczoną glebę i oszczędne nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.