Powojnik 'Arabella' Clematis 'Arabella'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Arabella' - powstał w wyniku angielskiej hodowli jako niższe uzupełnienie wyższych gatunków pnących. W ogrodzie przypomina raczej płożący się półkrzew niż klasyczne pnącze. Drewniejąca nasada wytwarza wiele cieńszych, częściowo podnoszących się pędów, które osiągają 1,5–2 m długości i tworzą kępę o szerokości około 1 m. Liście są drobniejsze, intensywnie zielone, jesienią zasychają, a roślina zimuje w postaci skróconej nasady. 'Arabella' należy do odmian o długim okresie kwitnienia. Od czerwca aż do września wytwarza liczne kwiaty o średnicy 5–7 cm, złożone z 4–6 działek okwiatu w odcieniach od niebieskofioletowego po lawendowoniebieski. Środek tworzą kremowe do żółtych pylniki. Delikatne kwiaty pojawiają się w skupiskach i na rabacie tworzą lekki welon. Odmiana doskonale komponuje się z różami, niższymi krzewami, trawami i bylinami, często uprawia się ją także w pojemnikach na tarasach i balkonach. Na pierwszym planie rabaty może tworzyć kwitnący kobierzec, który pasuje również do nasadzeń w stylu naturalistycznym. Tkanki, podobnie jak u innych powojników, zawierają substancje drażniące i po spożyciu są uznawane za trujące. To niewymagająca i odporna roślina, która przyciąga wzrok od pierwszego spojrzenia. Należy do 3. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja tworzeniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanego zagęszczenia. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, niezbyt mokrą glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, później pojawiają się jeszcze w mniejszej liczbie w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny zostawia się wyższe, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.