Powojnik 'Asao' Powojnik 'Asao'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Asao' - pochodzi z japońskiej hodowli z lat 70. XX wieku i zalicza się do wczesnych odmian wielkokwiatowych. Tworzy pnącą, zdrewniałą pnączkę o wysokości 2–3 m, która przyczepia się wąsami do podpór, od cienkich drutów po drewniane pergole. Liście są naprzeciwległe, najczęściej trójdzielne, o intensywnie zielonym kolorze, jesienią żółkną i opadają. Największą ozdobą są kwiaty o średnicy 14–18 cm, złożone z 6–8 podłużnie jajowatych płatków. Płatki są na brzegach intensywnie różowe, w kierunku środka jaśnieją do niemal białego odcienia, tworząc jasny środek, który uzupełniają żółte lub kremowe pręciki. Kwitnienie przebiega dwufazowo, główna fala przypada na maj i czerwień na przezimowanych pędach, a druga na sierpień i wrzesień na tegorocznych przyrostach. Po przekwitnięciu tworzą się puszyste owocostany niełupek, które nadają roślinie dekoracyjny wygląd nawet pod koniec lata. Dzięki bardziej zwartej uprawie odmiana sprawdza się również w mniejszych ogrodach, gdzie tworzy pionowy, kolorowy akcent przy wejściach, ścianach lub w towarzystwie róż. Sadzonki clematisa 'Asao' znajdują również zastosowanie w pojemnikach na tarasach, zapewniając długi okres kwitnienia i delikatny zapach kwiatów w pobliżu miejsc wypoczynku. Należy do 2. grupy powojników, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.