Powojnik 'Beautiful Bride' Clematis 'Beautiful Bride'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Beautiful Bride' - polska wielkokwiatowa odmiana gatunku Clematis patens, wyhodowana przez Szczepana Marczyńskiego w latach 90. XX wieku i później wprowadzona do sprzedaży. Należy do grupy wcześnie kwitnących powojników wielkokwiatowych. Pędy dorastają do wysokości 2,5–3 m, roślina dobrze się rozgałęzia i ma gęste ulistnienie, dzięki któremu szybko pokrywa podporę. Liście są zielone, jajowate do trójdzielnych, na zimę opadają. Kwiaty należą do największych wśród powojników, osiągają 15–25, niekiedy nawet 28 cm średnicy. Tworzy je 4–6 długich, wąsko jajowatych, zaostrzonych na końcu i delikatnie falistych działek kielicha w czysto białym kolorze. Środek wypełniają żółtozielone pręciki z ciemniejszymi pylnikami, które nadają kwiatu subtelny kontrast. Główne kwitnienie przypada od maja do czerwca, a nawet lipca, na zeszłorocznych pędach, latem i jesienią pojawia się druga, słabsza fala kwiatów na nowych pędach. Możliwości zastosowania są różnorodne, od obsadzania pergol, altan i ścian, przez porastanie kratek, aż po połączenia z różami, hortensjami lub zimozielonymi krzewami. Roślina jest trująca, spożycie jej części może podrażniać błony śluzowe, a sok może lekko podrażnić wrażliwszą skórę. Należy do 2. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia. 

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zwykle umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku utrzymuje się glebę równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub gałązkami iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoin wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie pojawiają się jeszcze w mniejszej liczbie w sierpniu i we wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.