Powojnik 'Beautiful Bride' Powojnik 'Piękna panna młoda'

Opis szczegółowy produktu

Clematis 'Baeutiful Bride' - polska odmiana powojnika wielkokwiatowego Clematis patens, wyhodowana przez Szczepana Marczyńskiego w latach 90. XX wieku i wprowadzona później do sieci handlowej. Należy do grupy wcześnie kwitnących powojników wielkokwiatowych. Pędy osiągają wysokość 2,5–3 m, roślina charakteryzuje się dobrym rozkrzewieniem i gęstym ulistnieniem, dzięki czemu szybko może zakryć podporę. Liście są zielone, jajowate do trójdzielnych, na zimę opadają. Kwiaty należą do największych wśród powojników, osiągają 15–25, czasem do 28 cm średnicy. Składają się z 4–6 długich, wąsko jajowatych, zaostrzonych na końcu i lekko pofalowanych działek kielicha w czysto białym kolorze. Środek wypełniają żółtozielone pręciki z ciemniejszymi pylnikami, które nadają kwiatowi subtelny kontrast. Główne kwitnienie odbywa się od maja do czerwca lub lipca na zeszłorocznych pędach, latem i jesienią pojawia się druga, słabsza fala kwiatów na nowych pędach. Zastosowania są różnorodne, od pnących się po pergole, altany i ściany, przez okrywanie krat, po połączenia z różami, hortensjami lub krzewami zimozielonymi. Roślina jest trująca, spożycie części może podrażniać błony śluzowe, a sok może lekko podrażniać wrażliwszą skórę. Należy do 2. grupy powojów, określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 03.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.