Powojnik 'Comtesse de Bouchaud' Clematis 'Comtesse de Bouchaud'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Comtesse de Bouchaud' - należy do klasycznych wielkokwiatowych powojników o długiej tradycji w europejskich ogrodach. Odmiana powstała we Francji na początku XX wieku i do dziś jest ceniona jako niezawodny różowy akcent na pergolach, płotach i konstrukcjach z drutu. Roślina tworzy pnący krzew o wysokości 2,5–3 m, ze średnio silnymi, ulistnionymi pędami, które owijają się wokół podpór. Liście są zielone, często trójdzielne, przez cały sezon pozostają zdrowe i dobrze osłaniają konstrukcję. Od czerwca do września wydaje szeroko otwarte kwiaty o średnicy 10–15 cm, złożone z 6–8 delikatnie różowych listków okwiatu, często intensywniej wybarwionych ku środkowi. Pylniki są żółte i w połączeniu z różowymi płatkami tworzą miękki, harmonijny kontrast. Kwiaty pojawiają się na tegorocznych pędach, dlatego odmiana należy do grupy powojników kwitnących latem, które dobrze znoszą silniejsze cięcie. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się na pergolach, przy nasłonecznionych ścianach, w połączeniu z różami, tawułami, hortensjami czy delikatniejszymi trawami, gdzie różowe kwiaty łagodzą wyraz ciemniejszych drzew i krzewów. Należy do 3. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja tworzeniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory sadzi się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na tegorocznych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody i oszczędne nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszej liczbie pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonywane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepiej wtedy, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.