Powojnik 'Constance' Powojnik 'Constance'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Constance' - odmiana gatunku Clematis alpina, pochodząca z górskich rejonów Europy, gdzie naturalny typ występuje na jasnych skrajach lasów i skalistych zboczach. Te genetyczne predyspozycje odzwierciedlają się w jego odporności na zimno i zamiłowaniu do przewiewnego, chłodniejszego środowiska. 'Constance' tworzy delikatnie zbudowany, pnący krzew o wysokości około 2 m, który owija się wokół gałęzi krzewów, mniejszych drzewek lub lekkich konstrukcji. Liście są zielone, często podzielone, z lekkim, niemal paprociowym wyglądem, który sprawia wrażenie przewiewności. Od kwietnia do maja wytwarza liczne zwisające, dzwonkowate kwiaty o średnicy około 4–6 cm, złożone z wąskich różowych płatków, które mogą być półpełne. Wewnątrz pojawiają się jaśniejsze pręciki, które nadają kwiatowi delikatny środek. W dobrych warunkach roślina może słabo powtarzać kwitnienie i przynosić kilka kwiatów również latem. Kwiaty są często delikatnie pachnące, jednak zapach nie jest intensywny. Po przekwitnięciu powstają ozdobne orzeszki z puszystymi przyrostkami, które dodają roślinie uroku nawet po zakończeniu głównego kwitnienia. Dzięki lekkiej budowie pędów odmiana nadaje się do kompozycji o naturalnym charakterze, na stare płoty, do mniejszych drzew iglastych lub krzewów liściastych, gdzie tworzy wrażenie swobodnie wijącego się kwitnącego strumienia. Należy do grupy 1 powojów określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.