Powojnik 'Copernicus' Powojnik 'Copernicus'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Copernicus' - odmiana wielkokwiatowa wyhodowana w Polsce, należąca do grupy wcześnie kwitnących powojników wielkokwiatowych. Nazwa nawiązuje do wybitnego astronoma i dobrze oddaje gwieździsty wygląd kwiatu. Roślina tworzy zwarty krzew pnący o wysokości około 2 m, z dobrze rozgałęzionymi, ulistnionymi pędami, które łatwo przyczepiają się do cienkich podpór. Liście są zielone, całobrzegie lub delikatnie powcinane, tworząc w sezonie gęstą ścianę zieleni. Od początku do końca lata rozkwitają duże kwiaty o średnicy 10–12 cm. Pierwsza fala kwitnienia na zeszłorocznych pędach jest pełna, z licznymi wąskimi płatkami w intensywnym kolorze niebiesko-fioletowym, często z jaśniejszym pasem pośrodku. Późniejsze kwiaty na nowych pędach mogą być prostsze, gwieździste, z zaakcentowanym środkiem utworzonym przez kremowe pręciki. Ta zmienna cecha dodaje odmianie wartości dekoracyjnej nawet w obrębie jednego sezonu. 'Copernicus' sprawdzi się na mniejszych pergolach, kratkach, murkach lub obeliskach w rabacie bylinowej. Pięknie będzie wyglądał w połączeniu z białymi i jasno różowymi różami, z hortensjami, a także z trawami ozdobnymi, które podkreślą jego kolor i strukturę. Należy do 2. grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.