Powojnik 'Early Snow' Clematis terniflora 'Early Snow'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Early Snow' - odmiana japońskiego gatunku powojnika pachnącego, która została wybrana i wprowadzona do handlu przez polskiego hodowcę Szczepana Marczyńskiego około 2014 roku. Należy do grupy Flammula i tworzy silnie rosnące, płożące się lub prowadzone pionowo zdrewniałe pędy, które przy podporze osiągają 3–4 m wysokości i podobną szerokość. Liście są ciemnozielone, błyszczące, pierzaste, czasem o ząbkowanym brzegu, jesienią pojawiają się wśród nich gęste wiechy drobnych, gwiazdkowatych kwiatów. Kwiaty mają średnicę 2–3 cm, cztery do pięciu czysto białych działek kielicha i kremowe do lekko żółtawych pręcików. Kwitnienie jest bardzo obfite we wrześniu i październiku, przy ciepłej jesieni trwa do pierwszych znaczących mrozów, często do połowy listopada. Po przekwitnięciu tworzą się pierzaste owocostany niełupek, które nadają roślinie delikatną teksturę również późną jesienią. Silny zapach kwiatów przyciąga pszczoły i inne zapylacze, dostarczając im nektaru w czasie, gdy zasobów ubywa. W kompozycji ogrodowej sprawdza się jako lekka, późno kwitnąca osłona pergoli, trejaży, płotów lub do pnącza po wyższych krzewach i drzewach, gdzie tworzy białą zasłonę. Należy do 3 grupy powojników określającej ich cięcie.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów rozwijają się na świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego w okolicy podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje się ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, z wystarczającą ilością składników odżywczych i stałą, umiarkowaną wilgotnością. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjka korzeniowa jest lekko zagłębiona poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspomaga tworzenie nowych pędów. Na jeden bieżący metr podpory stosuje się 1–2 rośliny, w zależności od pożądanej gęstości. W pierwszym roku gleba jest utrzymywana w równomiernej wilgotności, później powojnik toleruje krótkotrwałe susze, jednak dłuższe okresy bez wody ograniczają kwitnienie. Na wiosnę dodaje się kompost lub nawóz dla kwitnących bylin. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25 °C, przed zimą młode sadzonki chronimy, nakładając skoszoną trawę lub gałęzie iglaków, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego wskazane jest przewiewne stanowisko, nieprzemoczona gleba i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 2025.12.09

Cięcie powojników:

Grupa 1 - składa się z grupy powojników kwitnących mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie tej grupy nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - należy do grupy powojów kwitnących na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach; następnie pojawiają się w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed rozpoczęciem wegetacji usuwa się tylko słabe i obumarłe pędy.

Grupa 3 - należy do grupy powojów wielkokwiatowych kwitnących latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. W przypadku młodych sadzonek pędy skraca się na około 0,2-0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyższe, na około 0,3-0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonujemy przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca - najodpowiedniejszy jest okres, gdy już zaczynają wybijać pąki.