Powojnik 'Fuyu-No-Tabi' Clematis 'Fuyu-No-Tabi'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Fuyu-No-Tabi' - wielkokwiatowy powojnik pochodzenia japońskiego z grupy Patens, wyhodowany ze względu na subtelną kolorystykę i wczesne kwitnienie. Tworzy średnio silnie rosnące, sezonowo zrzucające liście pnącze o wysokości około 2–2,5 m i szerokości na podporze około 0,8–1 m. Liście są trójlistkowe, świeżo zielone i od wiosny do jesieni dobrze okrywają konstrukcję. Kwiaty są duże, o średnicy 15–18 cm, szeroko talerzykowate, najczęściej o 6–8 działkach. Mają barwę kremowobiałą z delikatnie różowym środkiem, który tworzy wyrazisty wianek kremowych pręcików. Główne kwitnienie przypada od drugiej połowy maja do czerwca na zeszłorocznych pędach, a na młodych przyrostach często pojawia się jeszcze druga fala kwiatów w sierpniu i wrześniu. Kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające, a owocostany zdobią roślinę także po przekwitnięciu. Ze względu na średnią wysokość odmiana sprawdza się przy mniejszych pergolach, altanach i konstrukcjach dla pnączy na tarasach i balkonach. Nadaje się również do obsadzania mniejszych drzewek lub starszych krzewów, którym doda wiosennego i letniego koloru. Wszystkie części rośliny są po spożyciu lekko trujące, a sok może podrażniać skórę osób wrażliwych, dlatego zaleca się pracę w rękawicach. Należy do 2. grupy powojników, która określa sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. Do cięższych gleb gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową zagłębia się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność rośliny i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się w równomiernej wilgotności, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych i częściowo na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C. Przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez zastoin wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnięciu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty pojawiają się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie, w mniejszej liczbie, jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się do około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie od listopada do początku marca, a najlepszy jest okres, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.