Powojnik 'General Sikorski' Clematis 'General Sikorski'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'General Sikorski' - znana polska odmiana wielkokwiatowa z przełomu lat 70. i 80. ubiegłego wieku, nazwana na cześć generała Władysława Sikorskiego. Tworzy średnio silnie rosnące, sezonowe pnącze drewniejące, dorastające do ok. 2,5–3 m, w zależności od warunków i podpory. Pędy owijają się ogonkami liściowymi wokół cienkich konstrukcji, poziomych drutów lub gałęzi krzewów. Liście są jajowato-lancetowate, ciemnozielone, w ciągu sezonu tworzą zwartą okrywę. Duże kwiaty, zwykle o średnicy 14–16 cm, składają się z 6–8 szerokich płatków w kolorze niebieskofioletowym z delikatnym użyłkowaniem, czasem pojawia się wyraźniejszy pasek środkowy. Kontrast stanowią intensywnie żółte pylniki w środku kwiatu. Główna fala kwitnienia przypada na czerwiec–lipiec na zeszłorocznych pędach, drugie, mniej obfite kwitnienie następuje w sierpniu i wrześniu na młodych pędach, co zapewnia roślinie długi okres ozdobny. Kwiaty są atrakcyjne dla pszczół i trzmieli, a po przekwitnieniu tworzą się dekoracyjne, srebrzyście owłosione owocostany. Odmiana nadaje się do pergoli, altan, ogrodzeń z siatki, do kompozycji z różami, hortensjami czy trawami ozdobnymi, dobrze prezentuje się także na swobodnie rosnących krzewach, które wczesną wiosną jeszcze nie kwitną. Powojnik jest pięknym elementem ogrodu, wnosi kolor i romantyczny charakter do każdej kompozycji, dlatego warto znaleźć dla niego miejsce w każdym ogrodzie. Należy do 3. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów najlepiej rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi ok. 6–7. Do cięższych gleb gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się ok. 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wyrastaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przypada 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną podaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga ok. −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby nie przemarzły. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, nieprzemoczoną glebę i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich pędach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze rośliny pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie od listopada do początku marca - najkorzystniejszy jest okres, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.