Powojnik 'Golden Dream' Clematis 'Golden Dream'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Golden Dream' - nowoczesna odmiana z grupy tangutica, wyhodowana z myślą o długim kwitnieniu i intensywnie żółtej barwie kwiatów. Należy do silniej rosnących, sezonowych pnączy liściastych, które w dobrych warunkach osiągają 2–3 m wysokości i około 1–1,5 m szerokości, zależnie od rodzaju podpory. Liście są delikatniejsze, pierzaste, świeżo zielone, sprawiają lekkie i zwiewne wrażenie. Kwiaty są mniejsze niż u powojników wielkokwiatowych, zwykle o długości 4–6 cm, wąsko dzwonkowate, z lekko rozchylonymi łatkami, w kolorze intensywnie żółtym aż złocistożółtym. Wyrastają pojedynczo lub w niewielkich grupach wzdłuż pędów, które latem wyglądają jak usiane żółtymi lampionami. Główne kwitnienie trwa od czerwca do września, w zależności od stanowiska może zaczynać się już pod koniec maja i trwać aż do pierwszych przymrozków. Po przekwitnieniu powstają charakterystyczne, bardzo dekoracyjne, srebrzyście owłosione owocostany, które długo utrzymują się na roślinie, aż do jesieni. Kwiaty odwiedza szerokie grono owadów zapylających. Ze względu na swój charakter odmiana 'Golden Dream' sprawdza się w ogrodach naturalistycznych, na siatkach ogrodzeniowych, w luźniejszych nasadzeniach z trawami ozdobnymi, a także jako kontrast dla powojników kwitnących na niebiesko lub fioletowo. Nie jest wymagająca w uprawie, dlatego stała się jednym z najczęściej wybieranych pnączy w ogrodach. Należy do 2. grupy powojników, określającej sposób ich cięcia.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego z chłodniejszą, zacienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej czują się w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych warto dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i wspiera wytwarzanie nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory przeznacza się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie na starszych, a częściowo także na nowych pędach. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki zabezpiecza się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, glebę bez nadmiaru wody i umiarkowane nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na zeszłorocznych pędach, a następnie w mniejszym stopniu pojawiają się jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, na wysokości około 1,5 m nad ziemią, wykonywane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje powojniki wielkokwiatowe kwitnące latem. W ich przypadku konieczne jest coroczne silne cięcie. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość około 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, około 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najlepszy jest czas, gdy pąki zaczynają już nabrzmiewać.