Powojnik 'Grunwald' Clematis 'Grunwald'

Opis szczegółowy produktu

Powojnik 'Grunwald' - wielkokwiatowa odmiana wyhodowana w Polsce, często łączona z nazwiskiem hodowcy Stefana Franczaka, znanego z wielu silnych powojników o wyrazistych kwiatach. Roślina tworzy mocniejsze, drewniejące pędy o długości około 2,5–3 m, które owijają się wokół drutów, tyczek lub gałęzi krzewów. Liście są naprzeciwległe, jajowato-lancetowate do trójlistkowych, średnio zielone i tworzą gęstą osłonę. Kwiaty pojawiają się od końca czerwca do września, mają średnicę około 10–14 cm i składają się z 6–8 szerokich listków okwiatu. Barwa kwiatów jest intensywnie niebieskofioletowa do fioletowej, często z ciemniejszym pasem pośrodku, z jasną do kremowej kolumienką pręcików, która podkreśla kontrast. Kwiaty tworzą się przede wszystkim na pędach tegorocznych, co sprzyja regularnemu, pełnemu pokrojowi. Po przekwitnieniu pozostają dekoracyjne, puszyste owocostany. Odmiana sprawdza się przede wszystkim na pergolach, trejażach i ogrodzeniach, gdzie potrafi utworzyć jednolitą barwną płaszczyznę, dobrze komponuje się także z różami, białymi lub żółtymi bylinami oraz trawami ozdobnymi. Należy do 3. grupy cięcia powojników.

Uprawa: Powojniki wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego z chłodniejszą, ocienioną strefą korzeniową. Wierzchołki pędów dobrze rosną w świetle, korzenie lepiej w półcieniu, dlatego wokół podstawy roślin często sadzi się niższe byliny lub stosuje ściółkę. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna, zasobna w składniki pokarmowe i stale umiarkowanie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6–7. W cięższych glebach gliniastych zaleca się dodać piasek i kompost, w lekkich glebach piaszczystych pomaga ściółka z kory. Rośliny sadzi się w odległości około 30–40 cm od podpory. Szyjkę korzeniową umieszcza się nieco poniżej poziomu otaczającego terenu, co zwiększa odporność i sprzyja wytwarzaniu nowych pędów. Na jeden metr bieżący podpory stosuje się 1–2 rośliny, zależnie od pożądanej gęstości. W pierwszym roku glebę utrzymuje się równomiernie wilgotną, później powojnik znosi krótkotrwałą suszę, jednak dłuższy okres bez wody ogranicza kwitnienie. Wiosną dodaje się kompost lub nawóz do bylin kwitnących. Kwitnie przede wszystkim na pędach tegorocznych. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 °C, przed zimą młode sadzonki okrywa się warstwą skoszonej trawy lub stroiszem, aby roślina nie przemarzła. Przy długotrwałej wilgoci roślina może cierpieć na więdnięcie powojników, dlatego zaleca się przewiewne stanowisko, nieprzemoczoną glebę i oszczędne nawożenie azotem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 04.12.2025

Cięcie powojników:

1. grupa - obejmuje powojniki kwitnące mniej więcej od maja na krótkich przyrostach wyrastających ze starego drewna. Cięcie w tej grupie nie jest konieczne (ewentualnie tylko krótko po przekwitnieniu).

2. grupa - obejmuje powojniki kwitnące na początku lata. Kwiaty tworzą się w maju i czerwcu na pędach zeszłorocznych, a następnie w mniejszym stopniu jeszcze w sierpniu i wrześniu. Cięcie powinno być delikatne, ok. 1,5 m nad ziemią, wykonane przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do marca. Przed ruszeniem wegetacji usuwa się jedynie słabe i obumarłe pędy.

3. grupa - obejmuje wielkokwiatowe powojniki kwitnące latem. Wymagają one corocznego silnego cięcia. U młodych sadzonek pędy skraca się na wysokość ok. 0,2–0,4 m nad ziemią, starsze pozostawia się wyżej, ok. 0,3–0,5 m nad ziemią. Cięcie wykonuje się przy sprzyjającej pogodzie w okresie od listopada do początku marca – najodpowiedniejszy jest czas, gdy zaczynają nabrzmiewać pąki.